| WENTWORTH KERSEY – (O) | ||||||||
![]() |
Van de muziek van Wentworth Kersey werd eerder al gezegd dat het nog het best valt te omschrijven als iets dat het midden houdt tussen ‘Little House On The Prairie’ en ‘2001 (A Space Odyssey)’. Hoe vreemd die omschrijving ook mag aanvoelen, er is wel degelijk iets van aan. Wentworth Kersey wordt voorgesteld als een ‘psych-folk avant-americana’-artiest uit de wijdse omgeving van Colorado, maar het wordt snel duidelijk dat dit fictieve personage een alter ego is van Joe Kersey Sampson en Jeffrey Wentworth Stevens, een duo dat elkaar leerde kennen tijdens het spelen van ‘A Soundtrack For Suicide in het Youth Hipster Halfway House. De samenwerking tussen de twee is ontstaan uit een soort van nood naar het zoeken van nieuwe mogelijkheden binnen de gebruikelijke structuren van het americana-genre en aanverwanten. Het resultaat voelt een beetje aan als ‘een science-fiction folkexperiment’, dixit de heren achter Wentworth Kersey. Joe Sampson levert prachtige folkcomposities, die geruggesteund worden door allerlei soundscapes van de hand van Jeffrey Stevens. Toegegeven, de muziek voelt bij een eerste luisterbeurt ietwat bevreemdend aan, maar songs als ‘Brief Symphony’ of ‘Wealth’ tonen al snel hun ware, uiterst mooie gelaat. Sampson en Stevens mengen zonder enig probleem bevlogen folksongs met minimale maar tegelijkertijd ook tekenende samples en synthesizers, wat resulteert in begeesterende muziek. ‘(O)’ is de tweede ep in een reeks van drie. Elk deeltje van dit drieluik is volgens hetzelfde concept aangepakt, opgemaakt en ingekleed. We kregen naar aanleiding van het verschijnen van de tweede ep ook zijn voorganger (uit 2008) toegestuurd en beiden sluiten naadloos bij elkaar aan. Wanneer het laatste deel van dit werk moet verschijnen is nog niet duidelijk, maar we kijken er naar uit om het concept in zijn geheel te kunnen beluisteren. Wentworth Kersy maakt geen voor de hand liggende muziek, zoveel is zeker. Iedereen die echter kan luisteren zonder de spreekwoordelijke oogkleppen op zal merken dat beide ep’s avontuurlijke Americana bevatten die de moeite waard is. (Lewis)
|
|||||||
|
||||||||