George Frayne ontleende zijn stage naam aan een science fiction stripfiguur uit de jaren vijftig, een kerel die in feitte Commando Cody heette. Samen met zijn Lost Planet Airmen, maakt hij vanaf eind jaren zestig een aparte originele mix van country, honky tonk, western swing en blues. Live waren de concerten soms nog langer dan de jams van de Grateful Dead in hun hoogdagen, en duurden makkelijk vier uren of langer. Ze verhuisden naar San Francisco in de jaren zeventig, centrum van de hippie cultuur.

Met hun debuut "Lost In The Ozone" scoorden ze meteen, dank zij hun grote hit "Hot Rod Lincoln". Na een tweede verhuis, naar Texas dit maal, verscheen hun live cd"Live From The Heart Of Texas". Nog enkele minder succesvolle cd's volgden en in 1976 werden de Lost Planet Airmen ontbonden. In de laatste bezetting waren vooral Billy C Farlow, Bill Kirchen en Bruce Barlow de blikvangers. De Commander heeft nu een contract getekend met Blind Pig en met deze "Dopers, Drunks & Everyday Losers" weet hij zowel de fans van het eerste uur als nieuwkomers te plezieren, er zijn wat nummers uit de oude catalogus van de Lost Planet Airmen als nieuwe songs terug te vinden op deze cd. Enkele covers ook zoals John Hiatt's "Tennessee Plates" . Toch blijven de nummers van de oude "Lost Planet Airmen" de sterkste songs zopals de opener "Roll Your Own", dat meteen 't vuur aan de lont steekt. De boogie piano van de commander en Mark Emmerit's slide in combinatie met de immer aanwezige pedal-steel van Chris Olsen, maken dit nummer onweerstaanbaar. Of "Wine Do Yer Stuff" en "Semi Truck" beiden met hoog Doug Sahm gehalte, zijn nog zo'n krakers van weleer uit zijn Hot Licks periode.

Circe Link zorgt voor prachtige vokalen op "Seeds & Stems (again)" een nummer uit het debuut "Lost In The Ozone" dat hier een gans andere bewerking krijgt. Haar stem die een mooi contrast vormt met de stem van de Commander, lijkt wat op die van Emmylou Harris maar evenzeer op die van Patsy Cline. Mooie momenten genoeg op deze "Dopers, Drunks and Everyday Losers" zoals "It's Gonna Be One Of Those nights" of het grappige "They Kicked Me Out Of The Band". Dat Commander Cody in de eerste plaats een boogie pianist is horen we in "Losers Avenue", boogie woogie zoals het hoort.

Zijn eerste cd in twintig jaar...het lijkt echter of hij nooit is weg geweest, wat in feite ook zo is, want de man die de aanzet was voor het oprichten van gelijk gestemde bands als Asleep At The Wheel en Austin Lounge Lizards is er volop terug. Spread the word: the Commander is back on board with some great party music!

(RON)