Met zo een wervelende naam als Hurricane Doyle kan je als groep moeilijk je ambities onder stoelen of banken steken. De bedoeling van dit rockende vijftal uit Nashville is overtuigend afgebeeld op de cd hoes: vijf jonge snaken poseren gewillig voor een totaal verwoeste, scheefgezakte woning.

We hielden ons hart vast bij het beluisteren van deze plaat, maar er zit veel meer in dan recht toe, rechtaan Rock'n Roll. Hurricane Doyle verwijst zelf naar sterke invloeden van groepen als Lynyrd Skynyrd en de country-blues van de Rolling Stones, maar toch creëren ze een eigen, originele klank, die je kan ze situeren tussen de alt-country en de Southern rock, gespijsd met teksten over een hard artiestenleven, vol van whisky, liefde, vrouwen en geweren.

Liefhebbers van bands als Uncle Tupelo en andere Drive By Truckers kunnen hun hart ophalen aan deze debuutplaat. "Begging Sweetly" trapt sterk af met een countryrocker van de bovenste plank, met een even spannende intro als "The Reaper" van Blue Oyster Cult, in een uptempo Jackson Browne nummer, wiens stem dicht aanleunt bij die van leadzanger Larry Mell Morgan. De uitstekende harmonische zang kan gerust de vergelijking met The Eagles doorstaan.

De opvolger "Death Of Me" is Rock'n Roll van de bovenste plank in de stijl van Dave Edmunds, met kletterende gitaarsolo die gegarandeerd menige concertzaal in een boogie woogie dansfestijn zal herschapen. "Got A Gun" tapt uit een nog sterker vaatje met swampy rootsgeluiden en potige Southern Rock, waar zowel de schreeuwende stem van Larry als de scheurende gitaar van Dave Coleman vertwijfeling zaaien in een dilemma over wapengebruik.

Het is even wennen wanneer we met "Sugar Mama" een met pedalsteel doordrenkt nummer horen. Maar Larry Mell Morgan laat geen plaats voor twijfel over zijn bedoelingen. Hij heeft slechts één wens en die legt hij vast in een meeslepende als een Drive By Truckers klinkende rockballade, "Die Like A Rockstar". Meiden waarop geen rem staat zoals in "Got No Brakes" verdienen een stevige, dirty rock behandeling. De plaat sluit af met ambiancenummer en meezinger bij uitstek, "Who's Next".

Hurricane Doyle bewijst met deze debuutplaat dat ze klaar zijn voor het grote werk, met een gevarieerd repertoire en een strak geoliede band. Deze plaat hoort dan ook thuis in de collectie van iedere Americana liefhebber die houdt van een stevige mix Southern Rock.

Blowfish