ZAKIYA HOOKER - KEEPING IT REAL

Als je trots bent op je beroemde vader, dan draag je ook de rest van je leven liefst zijn naam. Het risico bestaat dan dit je carrière voorwaarts helpt of juist tegenwerkt. Maar Zakiya, geboren in Detroit, die al in 1991 samen met haar vader op het podium stond, meer concreet in het Kaiser Center Theater in Oakland, gaat gelukkig eigenzinnig haar eigen vrouwelijke weg, passioneel en onverstoord. Zingen werkt bij haar bevrijdend in liefde, strijd en leed. Sarah Vaughn, Lena Horne, Abbey Lincoln en Denise Lasalle deden het haar voor en Zakiya past perfect in het rijtje.

Na meerdere bluesalbums is ‘Keeping It Real’ haar vierde, waarin zij twee songs van haar iconische vader opneemt. John Lee Hooker steunde haar door dik en dun, net zoals haar echtgenoot, Ollan Bell, die dit album producete en ook mede-eigenaar is van de opnamestudio. Zelf een vermaard bassist schreef hij samen met Zakiya de meeste songs, enkele covers en het Spaanse ‘Desconfio’ uitgezonderd.

Sinds haar debuutalbum ‘Another Generation Of The blues’ uit 1993 heeft Zakiya een lange weg afgelegd die, gelijklopend met haar touren door Europa en Zuid-Amerika, haar faam en erkenning bracht. Daarbij vond zij her en der inspiratie voor haar bluessongs, die zich soms verruimen naar meer funky en jazzy ritmes. Op dit album wordt zij uitstekend begeleid door hetzij een Amerikaanse hetzij een Argentijnse band, waarbij zeker saxofonist Gustavo Camara een grote onderscheiding verdient in het schitterende ‘What Am I Gonna Do’. Zakiya combineert ritmegevoel met sensualiteit. Haar zoetgevooisde stem maakt van songs als ‘Love Foreclosure’ en ‘End Of The World Blues’, met verholen tragiek, vrouwelijke bluesparels die blijven nawerken. In alle slowblues weeft zij breekbare emotie. In de funky upbeat ritmes, vaak met backing koortje, toont zij haar vuriger kant.

Zakiya sluit af met ‘Rock These Blues Away’, een duet met wijlen haar vader, wiens herinnering zij levend houdt door zijn klassieker ‘One Bourbon One Scotch One Beer’ te vertolken. De piano alcoholiseert de sprankelende vreugde. Een andere manier om hem te eren is als zijn dochter de toorts brandende te houden, een gebaar van liefde om de bluesfakkel verder uit te dragen, zowel in voordracht als in haar muziek. Haar eigenheid brengt zij in door bluesy te getuigen dat leven en overleven hetzelfde is als leren dansen in de regen.

Marcie

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: Boogie with the Hook Records