Americana uit het Vlaams Brabantse Leefdaal (echt waar) van een begin deze eeuw opgerichte band die ‘Grant Moff Tarkin’ heet en met “Long Lost Son” al aan hun tweede studioplaat toe zijn in opvolging van het vorig jaar verschenen debuutalbum “Quanah’s Hunting Day”.

Dit kwartet rond zangeres Julax Johnson levert opnieuw een zeer verzorgde plaat af met tien songs in een mix van folk, indie rock en blues. Zeer on-Belgisch klinkende liedjes die in een sobere muzikale omkleding ten volle tot hun recht kunnen komen. Af en toe vertrekkend van een akoestische gitaar wordt het mooie - soms aan ‘Cowboy Junkies’ herinnerende - zangwerk van Julax geaccentueerd. Ook de muzikale arrangementen zijn voortreffelijk uitgewerkt in de Antwerpse Lo-Fi Studios door producer en groepsdrummer Damien. Daarbij werd op geslaagde wijze een zo dicht mogelijke benadering van hun afwisselend intieme en rockende live optredens nagestreefd.

Voor de songcomposities tekenden gitarist Huddie Rawk en zangeres Julax Johnson. Dat daar prachtige stukjes muziek bij zijn kan je beluisteren in nummers als “Nightingale From Pale Ditch” en het wondermooie “All Our Days”. Soms worden de teugels echter wat gevierd en kan de sound van het nummer helemaal losbarsten in een opbod van etherische gitaarklanken zoals in de song “A Better Way”.

Ons favoriete nummer is het vlot meezingbare en catchy liedje “Meanwhile, Down In Pale Ditch” en we kunnen ook niet stilzitten bij het aanhoren van het knap uitgebouwde “Me & My” dat swingt als een (swingende) tiet. Het afsluitende en op akoestische gitaarmuziek gezongen intimistische liedje “Pacific South” wordt bovendien aangeraden om in het duister bij kaarslicht te beluisteren.

De nogal opvallende groepsnaam werd ontleend aan het fictieve personage ‘Grand Moff Wilhuff Tarkin’ die naast ‘Dart Vader’ te zien was in de film ‘Stars Wars Episode IV: A New Hope”. Enkel de ‘d’ in Grand werd subtiel gewijzigd naar ‘t’ en een originele naam voor de band was daarmee gevonden. Een paar jaar geleden mocht deze formatie voorprogramma’s verzorgen in de Brusselse AB voor o.a. ‘The Fiery Furnaces’ en ‘The Lemonheads’.

Wat weerhoudt onze nationale radiozenders om dit grote talent een forum te bieden waarbij ze hun muziek aan het grote publiek kenbaar kunnen maken? Of is ook hier het gras weer groener aan de andere zijde? Aan de zeer internationaal klinkende sound van ‘Grant Moff Tarkin’ kan het echt niet liggen. Hun tweede plaat “Long Lost Son” verdient alleszins een bredere erkenning in eigen land.

(valsam)