Osseo, Wisconsin, Amerika is de verblijfplaats van een nieuw jong talent dat Brian Bethke heet. Vanaf zijn vijftiende jaar speelt hij al in lokale clubs en bars. Bij die gelegenheden kon hij steeds zijn eigen composities op het publiek uittesten en evalueren of zijn songschrijvercapaciteiten gerespecteerd werden. Dat viel best mee want ondanks een vrij intensieve en zware periode met een ernstige chronische ziekte en een leven zonder job vocht hij langzaam maar zeker terug via het schrijven en opnemen van nieuwe, eigen nummers. Begin 2008 kon hij eindelijk zijn debuutalbum uitbrengen als ‘The Brian Bethke Band’ onder de titel “The Glass Album”. Daarmee oogstte hij onverhoopt groot succes en de vele optredens die daarop volgden boden hem de gelegenheid om al snel met een nieuwe cd op de proppen te komen want aan liedjes was er geen gebrek. Tien van die folk- en popcomposities staan nu mooi opgelijst op de nieuwe plaat “Auburdeen”. Zowel de titeltrack als het daarop volgende “Winters So Lonely” zijn eerder akoestische liedjes met louter gitaar als begeleiding. In de songteksten probeert Brian Bethke om zijn problemen uit het verleden van zich af te schrijven en om het huidige leven te leren accepteren zoals het is. Er zitten vrij positieve woorden in enkele songs die aantonen dat hij zich nu meer concentreert op het uitwerken van een mooie toekomst dan op het terugblikken naar vroeger. Zijn mooie en soulvolle stem boeit de luisteraar en dwingt luisterbereidheid af. Onze favoriete tracks op “Auburdeen” zijn “Winters So Lonely”, “He Cried”, “The Kiss”, het op een jazzy drumbeat drijvende “Handler” en de emotioneel geladen cd-afsluiter “Crying Shame”. Wegens zijn ziekte kan hij nooit ganse dagen gaan werken en probeert hij zijn gezinnetje met vrouwtje Sarah en drie kinderen te onderhouden met de inkomsten van zijn frequente live optredens als akoestische muzikant. We denken dat hij zich niet te veel zorgen over de toekomst dient te maken want zijn zang- en liedjesschrijvercapaciteiten zijn wel groot genoeg om een zorgeloos leventje tegemoet te zien.

(valsam)