BOB DYLAN - TOGETHER THROUGH LIFE

‘Together Through Life’ wordt aangekondigd als de ‘langverwachte’ nieuwe plaat van Bob Dylan. Onzin. Pure marketingblabla. Geen hond verwachtte dat Dylan zo snel al na het geweldige ‘Modern Times’ met nieuw werk voor de dag zou komen. Maar dat wil niet zeggen dat we er minder blij om zouden zijn...

Voor zijn nieuwe plaat nodigde Dylan het betere deel van zijn actuele tourband uit in de studio en liet de gitaristen – ik noem ze soms Staedler en Waldorf – wijselijk vervangen door Mike Campbell, een van van Tom Petty’s Heartbreakers. Verder ademt op bijna elke track de accordeon van David Hildago van Los Lobos de songs extra leven in. In zijn radiprogramma, Theme Time Radio Hour, had Dylan al te kennen gegeven een stukje trekzak wel te kunnen velen. Er was toen zelfs een speciale vermelding van Gus Viseur, de Belgische accordeongigant. Als Gus al geen 35 jaar dood was, dan had Dylan hém gevraagd. Maar niet getreurd, Hidalgo doet zijn job uitstekend: waar het hoort, is hij prominent aanwezig, maar nooit verzuipt hij de zaak. Ook Mike Campbell en Donny Herron stellen zich volledig ten dienste van Dylan en de songs. Dat neemt niet weg dat er een hele plaat lang fijne riffjes op gitaar en lap steel in het rond gestrooid worden. George Receli’s toch wat particuliere drumstijl komt sterk uit de verf en Tony Garnier’s bas houdt de zaak bijeen.

Wat op het eerste gehoor een lichtvoetig south-of-the-border plaatje lijkt, blijkt na een paar beluisteringen toch wel behoorlijk sterk spul. ‘Together Through Life’ is de beste plaat die Dylan vandaag kon maken. Voila, dat vind ik ervan. Dylan’s muziek heeft niet meer dat ontstuimig dwingende van de jaren 60, dat gepassioneerde van de jaren 70, dat slecht geproducete van de jaren 80 of die verrassend hervonden inspiratie van de jaren 90. Vandaag leunt Dylan comfortabel achterover op de ellebogen van zijn muziekkennis en vakmanschap en maakt een plaat met songs omdat dat nu eenmaal is wat hij geweldig goed kan. Waarschijnlijk was de man even verrast over deze plotse creatieve opstoot als wijzelf. Gevolg: tien songs die gretig in de studio opgenomen werden – je hoort Dylan bij momenten lachen, neuriën en er ontsnapt hem zelfs een yee-ha. Waar gaan we dat schrijven? De songs flitsen heen en weer tussen blues shuffles en Tex-mex walsjes, tussen zydeco en tequila, tussen Muddy Waters en Willie Dixon, tussen Chicago en de Mississippi. En Dylan schudt toch weer een paar prachtige lyrics uit zijn mouw – of iemand anders’ mouw, dat is ook al wel eens gebeurd. Voor de teksten tekent Grateful Dead Robert Hunter overigens als co-auteur. Het klinkt ons allemaal als vintage Dylan in het oor hoor. Maar soit. Of wat had u gedacht van deze slotregels van het bloedmooie ‘Forgetful Heart’: The door is closed for evermore/If indeed there ever was a door. In het meeslepende ‘If You Ever Go To Houston’ - inderdaad een eerbetoon aan Leadbelly’s ‘Midnight Special’ - vraagt Dylan op het einde: If you ever go to Austin, Fort Worth or San Antonio/Find the problems I got lost in and send my memories home. En zo zit in elke song wel een wending of een catchphrase of een groove die ze over de middelmaat tilt. Zelfs een redelijk stupide refrein als Jolene, I’m the King and You’re the Queen blijft overeind omdat er zo’n heerlijke muzikale riff aan vasthangt – de song heeft trouwens wel iets van de Leiber en Stoller klassieker ‘Young Blood’, merk ik nu. De hele plaat zou eigenlijk een zelfgemaakte aflevering van Theme Time Radio Hour kunnen zijn, met evenveel humor, nostalgie, swing en rhythm en blues en scherpe bedenkingen en observaties, soms futiel maar even vaak pertinent.

‘Together Through Life’ gaat zeer waarschijnlijk opduiken in vele eindejaarslijstjes en terecht. Dylan is nog steeds een superieure en volstrekt unieke songschrijver. Muzikaal gezien heeft hij een zevende versnelling aan zijn Cadillac ontdekt en daarin is het aangenaam rondcruisen. Af en toe eens stoppen langs de weg, de radio blijft aan... it’s all good.

Duke J

 

Artiest info
Website  
Myspace  
Label : Columbia / Sony