IAN SIEGAL - BROADSIDE

Siegal hoeft niet meer geïntroduceerd te worden, toch niet voor wie er bij was tijdens het Moulin Blues festival, North Sea Jazz of om het gewoon hier in België te houden, stond onze Britse bluesmuzikant naast op zovele andere plaatsen maar liefst driemaal in Peer op de planken. BRBF 2004, 2005, en in 2008 maakte hij een weergaloze set en ik zou zeggen, ga zeker de volgende maanden naar één van zijn optredens kijken, hier in onze Lage Landen waar Siegal zijn nieuwe album "Broadside" komt voorstellen. Moest dit niet lukken, koop deze plaat, sleep de stereo naar buiten en maar er een feestje van, het is daarbij niet enkel een feestplaat, gewoon een wereldplaat die zich met het allerbeste in dit genre kan meten.

Deze 38-jarige, met een ongelofelijke zangstrot waarin Howlin' Wolf en Otis Redding tot leven komen, is zonder twijfel de meest getalenteerde muzikant in de Britse bluesscène van de afgelopen jaren. Siegal heeft al wat naam gemaakt als lid van de Lee Sankey Group. Op jonge leeftijd werd hij voor de leeuwen gegooid en bleef vervolgens zonder moeite bovendrijven. Als invloeden noemt hij zelf Little Richard, Elvis en Chuck Berry, maar het was vooral Muddy Waters die het meeste indruk op hem maakte. Na jaren van toeren heeft hij de invloeden tot een eigen geluid weten om te smelten. Hij heeft de bravoure van Tom Waits, ook zijn stem doet eraan denken en het broeierige van Dr.John. Als daaraan nog de Keltische blues van Van Morrisson wordt toegevoegd, kom je uit bij Ian Siegal.

Deze Engelsman is een waarachtige topper. Hij zingt en speelt opmerkelijk expressief gitaar en bovenop is hij nog een begenadigd songschrijver. Hij bewees dit al op: "Yo Edjumikashun", zijn debuut uit 1998, zijn in eigen beheer uitgebrachte akoestische live cd "Shake Hands with the Devil" uit 2003 en "Standing in the Morning" uit 2004 voor het Taxim label. Of overtuig uzelf met bijgevoegde clip, een akoestische track uit een concert in het Electric Theatre in Harwich, uit het jaar dat zijn debuut op ons werd losgelaten.

Met zijn veel geprezen debuut voor Nugene Records, het album "Meat & Potatoes" (2005), en met een container vol aan lovende recensies kreeg hij ieder jaar tal van optredens, gewoon omdat 't puur draait om de intensiteit die Siegal met zijn rauwe stem uitstraalt, gekoppeld aan het soort rootsmuziek dat verrekt slim is opgebouwd, maar uit de speakers knalt alsof het door een enthousiaste technicus tijdens repetities spontaan op tape is gezet. Met de opvolgers "A Bigger Plate of Meat & Potatoes" (een uitgave van "Meat & Potatoes" met dvd van zijn even geprezen optreden op het North Sea Jazz Festival) , "Swagger" (2007) en zijn laatste grotendeels akoestische schijfje "The Dust", van eind vorig jaar, laat Siegal gewoon weer horen waar hij goed in is, want ook deze platen staan weer vol met opwindende en buitengewoon rauwe blues. Blues die zowel invloeden als de Noordelijke Chicago blues als de Zuidelijke Memphis-blues weet te verwerken en hier een flinke dosis rauwe rock ’n roll aan toevoegt. Siegal heeft dus in korte tijd een enorme reputatie opgebouwd met zijn albums waarvoor de pers superlatieven tekort kwam, maar zeker ook met zijn live shows die we best kunnen omschrijven als origineel en zeer intens. Er wordt wel eens gezegd dat, als Siegal er in de jaren '60 bij was geweest, hij vandaag de dag dezelfde status zou hebben als artiesten zoals Van Morisson, Joe Cocker en Eric Clapton.

Zijn nieuwste album "Broadside", zijn achtste, is dan ook een album waar menig blues- en rootsliefhebber naar uit heeft gekeken en op 2 november is het zover. Siegal is ongetwijfeld één van de interessantste bluesartiesten die er momenteel te vinden is. De productie van labelmaatje Matt Schofield is doeltreffend. En naast zijn rauwe strot weet Siegal als songwriter steeds te overtuigen. Zo schreef hij 8 van de 10 songs zelf naast twee covers, "Stealing From The Queen" van Sam Hare en "Take A Walk In The Wilderness" van George Watt, songs die hij brengt met zijn typische Siegal geluid.

Wederom blijkt dat zijn nieuwste plaat vol staat met fraai opgenomen bluesnummers. Met invloeden van funk & soul ("Like Hell"), swamp & voodoo ("Kingdome Come"), en een snufje Mariachi ("The Bleeding Cowboy’s Lament") is het album goed uitgebalanceerd en luistert het heerlijk weg. Dit geldt ook voor de niet standaard bluesliefhebber. Zijn nummers zijn toegankelijk voor een groter publiek en dit heeft gelukkig geen negatief effect op het album. Vanaf de opener "Slaker", horen we een gelukkige Siegal, en naast zijn kenmerkende stem, zijn perfect slidespel weet zijn begeleiding drummer Nikolaj Bjerre en bassist Andy Graham meteen te overtuigen.

Hulp kreeg hij in het tweede nummer "Hard-pressed" van gitarist Matt Schofield die ook zijn onmiskenbare sound laat horen in "Quarantine", een song we die eerder hoorde tijdens zijn vorige liveconcerten, een track die zeker niet zou misstaan in een Tarantino film. Andere gast Jonny Henderson neemt ook enkele pianopartijen voor zijn rekening op deze plaat, en ligt aan de basis van het zo tedere "Take A Walk In The Wilderness", een pracht van een ballad met hier Henderson op Hammond B3.

Siegal speelt soms een klein beetje in op het grotere publiek, maar ook het afsluitend akoestische "The Ballad of Big-foot Chester", levert ook een beter nummer op, waaraan je hoort dat hij nog steeds Howlin' Wolf eert. Het is alleszins een album waarop hij weer eens toont dat hij een meesterlijke songschrijver is. Een gevarieerd album waarop zijn stem krachtiger en genuanceerder klinkt dan ooit tevoren. Gewoon een prachtig album dat een rijker geluid herbergt dan zijn vorige cd's, maar in se is er in het universum van Ian Siegal niet veel veranderd. Imitatio ad aemulatio, als het ware. Tijdloze pracht!

IAN SIEGAL LIVE

31 okt 2009 Uden (NL) – Razzoo (solo optreden!)
07 nov 2009 Almere (NL) – Kunstlinie (Blues In Almere festival)
26 nov 2009 Antwerpen (B) – De Roma
27 nov 2009 Leffinge (B) – Zaal De Zwerver
28 nov 2009 Oud-Turnhout (B) – CC De Djoelen
29 nov 2009 Dongen (NL) – Gouden Leeuw
01 dec 2009 Utrecht (NL) – Tivoli / De Helling (+ support Hokie Joint)
02 dec 2009 Weert (NL) – De Bosuil (+ Hokie Joint)
03 dec 2009 Zoetermeer (NL) – De Boerderij (+Hokie Joint)


 

Artiest info
Website  
Myspace  

Info: Broere Promotion
Label: Nugene Records
Distr.: Bertus
video

Interview