JOE BONAMASSA – THE BALLAD OF JOHN HENRY

Joe Bonamassa werd als het ware met een gitaar grootgebracht. Wie deze New Yorker al eens live aan het werk zag weet dat Joe niet enkel fantastisch gitaar speelt, maar ook letterlijk door deze gitaar spreekt. Joe en zijn gitaar zijn één, alsof ze samen geboren werden als een eeneiige tweeling. Dit had Bonamassa’s leermeester BB King ook al opgemerkt toen hij Joe als elfjarige mee het podium op nam, niet als attractie, maar met verstomming geslagen door zijn aangeboren talent.

Vandaag staan we twintig jaar verder en presenteert Joe Bonamassa ons zijn achtste studioalbum. De productie gaf hij weer in handen van Kevin Sherley, met wie hij de perfecte tandem vormt sinds het alom geprezen “You And Me”. Volgens Joe Bonamassa heeft deze man hem naar de top gebracht en van hem een eerste klasse speler gemaakt. Deze stelling vind ik dit wat overdreven en Joe maakt nog steeds vooruitgang, maar ik denk dat hij die enkel aan zichzelf, zijn doorzettingsvermogen en talent te danken heeft. Stap voor stap schaaft hij als een perfectionist de laatste scherpe kantjes weg en dit merk je zowel aan zijn nog betere zangpartijen als aan zijn steeds even inventief en bezield gitaarwerk.

“The Ballad Of Joe Henry” telt twaalf nummers in een naar trouwe gewoonte mix van eigen werk en een selectie coversongs. Daar zitten wel wat interessante en tegelijkertijd niet voor de hand liggende keuzes tussen. Wat denk je van een trage blues versie van de bij ons populaire hit “Stop” van de bevallige Sam Brown. Joe’s stem en gitaar geven dit nummer een terechte plaats aan haar zijde. Andere opvallende keuze is “Jockey Full Of Bourbon” van Tom Waits, dat van in het begin een speciale toon aangemeten krijgt met een intro op saloonpiano en een drammerige percussie, zo typisch voor de originele uitvoerder, maar al vlug nemen de zware, hoekige gitaarstoten van Bonamassa’s Les Paul het voortouw.

Ook de opener en titelsong “The Ballad Of John Henry” gaat gebukt onder zware mokerslagen van een beukende gitaar en percussie die voorbeeldig het bonken van staal op staal van John Henry’s hamer uitbeelden. Anderzijds krijgt deze potige bluesrocker tegelijkertijd een Oosters klinkend strijkerensemble aangemeten dat dan weer aan de seventies composities van Led Zeppelin doet denken. Afgewisseld met een rootsy tokkelende Dobro, wordt deze song wel een heel origineel klinkend geheel.

“Last Kiss” is een snerende Texas blues die de Gibbons Brothers zal doen verbleken in al zijn gevarieerd solowerk en in “Story Of The Quaryman” komen die lekker harmonisch in octaven oplopende Led Zeppelin solo’s weer kijken. In “Lonesome Road Blues” mogen we eindelijk die typisch BB King style solerende gitaar van Joe bewonderen waarmee alles begon, in een levensverhaal dat hij uittekent als een dikwijls eenzame, harde tocht. Eén van de opvallendste nummers van het album is het funky “Funkier Than A Mosquito’s Tweeter” , een stevige Amerikaanse rocksong in de stijl van de Dave Matthews Band.

Bonamassa is altijd een meester geweest in het schrijven van hartbrekende, trage bluessongs en hou je maar vast, want “The Great Flood” snijdt werkelijk door merg en been, met een ingetogen gitaarspel, een gelijk opgaande solerende saxofoon en een Joe Bonamassa die het uiterste uit zijn stem perst. Fraai en filmisch klinkt het naar “Paris – Texas” van grootmeester Ry Cooder verwijzende “From The Valley”, dat je met zijn eenzaam klinkende Dobro hoog weg doet zweven als een adelaar. De plaat sluit af met een tribuut aan Swamp Fox Tony Joe White in diens “As The Crow Flies”. Joe steekt echter een tandje bij en herdoopt deze donkere swampy blues tot een stevige Allman Brothers bluesrocker, met huilende dissonante, zelfs jazzy solo’s.

Met “The Ballad Of John Henry” heeft Joe Bonamassa weer een stap verder gezet in zijn ontwikkeling als veelzijdig gitarist en zanger. Op deze plaat bewandelt hij weer nieuwe wegen die hij mooi naar eigen hand weet te zetten. We zijn benieuwd hoe dit fantastische album live zal klinken.

Blowfish

TourDates
21/11/09 Le Splendid - Lille (Fr)
23/11/09 0lympia – Paris (Fr)
24/11/09 Festival Blues De Traverse – Rouen (Fr)
25/11/09 AB Theater – Brussel (Be)
26/11/09 Carré Theater – Amsterdam (Nl)


 

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label : Provogue
Distr.: Mascot Records / Bertus