BONA – THE TEN SHADES OF THE BLUES

Wie louter op de titel afgaat van Richard Bona’s nieuwe album “The Ten Shades Of The Blues”, zou denken dat deze talentrijke, uit Kameroen afkomstige jazzbassist, zich in deze plaat volledig op de blues gestort heeft. Niets is minder waar. Richard Bona ziet het veel breder, gelukkig maar, en wie even nadenkt ziet de dubbelzinnigheid in de titel: blues is geen vast begrip, heeft wel tien schaduwen, zit verscholen achter zoveel genres, wereldwijd, en is meer een kwestie van sfeer en gevoel.

Bona gidst ons op deze plaat mee door zijn wereld van muziek die gaat van Afrika tot Indië, van country tot jazz. Hij toont je hoe universeel de taal van muziek is. Wordt een nummer nu in het Engels of het Afrikaans gezongen, je wordt toch betovert door de magie van het ritme en de klanken. Deze universele boodschap geeft Bona ons mee, die zeker uit zijn ervaring kan putten als geboren Kameroenees, die opgroeide in Frankrijk en al zeer jong op het podium stond in jazzclubs naast namen als een Manu Dibango of Salif Keita.

Zijn muziekstudies rondde Richard Bona af in Frankrijk, gepassioneerd door een andere legendarische bassist, Jaco Pastorius. Na omzwervingen via Duitsland moeten we hem vandaag Richard in New York gaan zoeken, waar hij naam heeft gemaakt naast grootheden als Mike Stern, Larry Coryell of Pat Matheny en het schopte tot hoogleraar aan de New York University.

Je zal versteld staan van het aanstekelijke karakter van “The The Shades Of The Blues”. Eenmaal dit schijfje in je cd lade geraakt, zal het je blijven begeesteren. Nergens hoor je Richard Bona echt de uitgesproken jazz toer opgaan. Gans het album is zeer toegankelijk in al zijn verscheidenheid. Je kunt deze plaat bestempelen als een muzikale wereldtrip waarin hij het perfecte bewijs levert hoe nauw al de verschillende muziekstijlen met elkaar verbonden zijn. Zij die toch op zoek zijn achter een echt blues nummer, kunnen hun troost vinden in het soulvolle “Yara’s Blues”, drijvend op het Hammond orgel van Bert Van Den Brink en opgeluisterd met schitterend mondharmonicawerk van Gregoire Maret, in duel met de saxofoon van Bob Reynolds. Gans het album straalt al van bij de hemelse opener “Take One”, een accapella mix van Bona’s eigen vocalen, een intense menselijke warmte uit. Zelfs in een qua aantal artiesten sterk bezet nummer zoals “Shiva Mantra”, weet hij de perfecte balans tussen de instrumenten en de stemmen te behouden, vocaal bijgevallen door Nandini Srikar en Shankar Mahadevan, in een prachtnummer dat met geheimzinnige sitarklanken, klagende gezangen en Afrikaanse percussie zweeft tussen al deze continenten. “Good Times” daarentegen tapt uit een soulvol Stevie Wonder R&B vaatje, warm opgevuld door een geniale blazerssectie en mondharmonica. Éen van de pareltjes van dit album is het breekbaar, in Afrikaans gezongen “Mbemba Mama”, met op fluistertoon in elkaar vloeiende instrumenten en stemmen . De tedere, akoestische pianotonen van Jean Michel Pilc, de schuifelende drum van Obed Calvaire en de warme gitaarpunten van Sylvain Luc laten mooi ruimte voor de warme stem van Richard Bona, wiens hart duidelijk verpand is aan zijn geboorteland. Het meest opvallende nummer is de vrolijke, gospel getinte country blues en far beyond, ”African Cowboy”, waar de titel eigenlijk perfect de ambiance van het nummer weergeeft: Afrikaanse zang en percussie doorspekt met countryfiddle, een geprononceerde banjolijn en mandoline, meesterlijk.

Het heerlijkste van deze plaat is dat alles zo fris en radiovriendelijk klinkt. Degenen die Richard Bona niet kennen zullen zeer aangenaam verrast zijn door dit album. Laat je niet afschrikken door de eretitels die deze man al behaald heeft in het jazzwereldje, want met “The Ten Shades Of Blues” heeft hij een zeer toegankelijk, tegelijkertijd vernieuwend, maar uiterst interessant album gemaakt. Laat Bona binnen in je huiskamer en hij zal je nooit meer loslaten, zeker weten.

Blowfish

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: Emarcy
Distr.: Universal Music