JEFFREY & THE FREE RADIKALS - JEFFREY & THE FREE RADIKALS

Twintig jaar geleden trok de Amerikaanse songwriter Jeff Wasserman richting Noorwegen om daar zijn steentje bij te dragen voor menig Scandinavisch talent. Silje Nergaard, Knut Reiershud, Dance With A Stranger, Rita Eriksen met Delbert McClinton en Jonas Fjeld zijn maar een kleine greep uit de grote schare artiesten die op zijn schrijverstalent beroep deden. De mooiste waardering voor zijn werk kreeg hij in 2008 met een Grammy nominatie voor “Lyricist Of The Year” in Noorwegen.

Weinig mensen waren echter op de hoogte van het feit dat Jeff een hele stapel afgewerkte songs in de kast had zitten die nog nooit opgenomen waren. Knut Reiersrud had er al enkele van gehoord en raadde Wasserman ten stelligste aan deze nummers van onder het stof te halen, er eindelijk iets mee te doen en een solo album op te nemen. Voor Jeff , die als songschrijver al die jaren teveel op teksten was gefocust, was dit een droom die in vervulling ging en Jeffrey & The Free Radicals waren geboren. Reiersrud nam de productie voor zijn rekening en Wasserman kon rekenen op de hulp van bevriende artiesten die zich The Free Radicals noemen. Zijn begeleidingsband is een maar liefst twintig koppen tellend collectief, hoofdzakelijk bestaand uit plaatselijke artiesten waaronder Knut Reiersrud op gitaar, Rune Arnesen op drums en Bjorn Holm op bas, maar bevat ook enkele illustere leden zoals Garth Hudson ( toetsenist van The Band ) en Cindy Cashdollar (o.a. Bob Dylan, Van Morrisson) of de Noorse Fionnuala Sherry van de in Noorwegen immens populaire neoklassieke groep Secret Garden.

Een bont gezelschap van zangers en muzikanten die zich als vrije radicalen over de nummers verspreiden en bijdragen tot een fantastisch klinkend geheel. Mooi is de korte historiek die Jeff bij elke song voegt en soms een verrassend tijdsbeeld schept doorheen zijn jaren als songwriter. Zo voert hij ons in de soulvolle, pompende bluesrocker en opener “The Place God Never Wanted” terug naar een groezige bar in de zeventiger jaren in het New Yorkse East Village, een plaats waar Wasserman toen speelde. De opvolger “Every Reason Why” drijft op een hypnotiserende akoestische gitaarrif die in je hoofd blijft spoken, parallel loopt met Jeff’s stem en gaandeweg uitgroeit tot een prachtig harmonisch zangwerkstuk à la Crosby, Stills, Nash & Young, aangevuld met een getormenteerde viool. “Trains Don’t Stop Here Anymore” kan met dit onderwerp niets anders dan uitgroeien tot een warme countryballade en in “All Hell Broke Loose In Heaven” laat Wasserman inderdaad al zijn duivels los op dit nummer in ware The Band stijl. Hoe fris en verrassend “Big Little Me” klinkt in een vrolijke ragtime bewerking, waar zelfs the birds and the bees weer ronddartelen, zo immens droevig klinkt de hartverscheurende viool in de slepende countrywals “Just Another Song”. De stevigste countryblues rocker op de plaat “Musta Been Out To Lunch” heeft weer die soulvolle mix van The Band en wordt vol opgeluisterd door een krachtige band met saloonpiano, elektrische gitaar, wervelend Hammond spel van Garth Hudson, een gepassioneerde Cindy Cashdollar op lapsteel en het hemels achtergrondkoortje van Claudia Scott en Kalle Aasland. Wasserman sluit de plaat af met een trieste countryballade, geschreven in de “Child Ballad Folk” traditie, een romantisch verhaal over twee gebroken, hopeloze harten die toch versmelten tot één.

Jeff Wasserman mag trots zijn over zijn “Jeffrey & The Free Radicals”, dat tegelijkertijd dienst doet als document over zijn leven als getalenteerd songwriter, maar hem ook eindelijk een plaats geeft als volwaardig artiest. Deze man is een ware ontdekking en we hopen dat hij nog eens gaat rondneuzen in zijn bestofte kasten. God weet welke pareltjes liggen daar nog verborgen. Dit album was in ieder geval behoorlijk indrukwekkend.

Blowfish

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: Headwind Words & Music / Universal