JOS STEEN & GENEVIÈVE DARTEVELLE - HARD BOILED BLUES

Twee van muziek bezeten artistieke persoonlijkheden, die graag buiten de lijntjes kleuren zowel qua inspiratie als qua muziektechnische regeltjes, samengebracht op één album: dat geeft uiteenspattend vuurwerk. Dan kan je zowel een ‘Indian Boogie’ tegenkomen met indiaanse uithalen, op ‘pré-war’ geënte bluesexperimenten, zoals ‘Bad Man’, of de echo’s van een primitief aboriginals ritueel, zoals ‘Extravagance Aerienne’.

Jos Steen -‘ Stupid Painters’- en Geneviève Dartevelle -‘The Bluesdealers’- voeren de muzikale regie van alle songs, sommige solo sommige samen geschreven. Ook de twee traditionals en twee covers krijgen een lichtelijk anarchistische uitvoering. ‘Harmoniciste’ Geneviève, autodidact, maar ook stageleerling bij o.m. J.J. Milteau, is al langer bekend bij de bluesfans die haar vaak zagen spelen op de festivalpodia, meestal als gastmuzikante naast de boegbeelden van de blues. Als een androgyne Bob Dylan uit de sixties jaren maakte zij furore met haar veelzijdig bluesharpspel. Jos Steen is vooral bekend in Franstalig België, maar zijn reputatie van onvoorspelbare supergetalenteerde weirdo rebel is overal doorgedrongen. Op zijn eigen label ‘Sojneets’ bracht hij al meer dan dertig Cd’s uit.

Op deze ‘Hard Boiled blues’ gaat multi-instrumentalist Jos Steen weer experimenteel soms ontluisterend te werk zowel wat zijn zang betreft als de keuze van instrumenten. Rudimentaire of moderne gitaren, banjo, percussie, accordeon zijn er slechts enkele van. Fietsbelgerinkel, brekend glas, een Franse radiopost en een koekoeksklok kan je eveneens ontwaren. Geneviève speelt behalve bluesharp en banjo ook nog jug en didgeridoo. Door de opengegooide ramen van Jos’ homestudio hoor je het geloei van de melkkoeien, de 100 die voorbij raast, de wind, blaffende honden op het erf en een goederentrein die voorbij dendert, wat alles bijeen de indruk van veldopnames suggereert.

Soms lijkt het erop dat Jos Steen ergens zoals een ‘senior’ Kimbrough met zijn gitaar zit uit te rusten temidden van de doorploegde aarde. In ‘Poor Boy’ hoor je ook invloeden van een Fred McDowell. Improviserend lijkt hij soms de luisteraar in de maling te nemen, maar het is eerder zijn verbeelding die met hem op de loop gaat, te bespeuren in ‘Petite Machine Pour Remonter le Temps’. Geneviève voelt zich bij deze ‘free’ blues blijkbaar in haar element en blaast op haar harmonica alsof elke noot een ode is aan hun eigenzinnige blues. ‘Cajun’ is zo een fantastische krachttoer. Ook met de banjo kan zij goed overweg. Van het mooie introverte ‘Dreaming With My Banjo’ had zij er nog enkele mogen tussenplaatsen, al duurt het album nu al zestig minuten. ‘Sliding Zepellin’ is nog zo’n heerlijk instrumentaaltje, primitief en magisch tegelijk. Op het allermooiste ‘Ballad Of Jos And Gen’ met banjo betrap je het stel op een zeldzaam sereen moment. Maar ook hun rauwere blues spreekt aan zoals de traditional ‘The Cuckoo’ en ‘Next Time I Travel’ van Steen zelf.

De creativiteit lijkt over te vloeien naar alle grillige irrigatiekanalen van hun beider verbeelding, zodat een Alan Lomax, moest hij nog leven, deze onconventionele blues, genre ‘extravagancia’ had kunnen vastleggen voor het nieuwe ‘Archive of Belgian Contemporary Folk & Blues Songs’. Een ongepolijst en puur staaltje improvisatieblues.

Marcie

 

 

Artiest info
Jos Steen - Myspace  
Geneviève Dartevelle- Myspace  

Label: Sojneets Production
video
video