THE CAROLINAS - SONGBOOK 1: MOONLIGHT AND THE GHOST

Alleen al de originele beschrijving die The Carolinas geven aan hun groep als alt-country/ rock n' roll roller coaster prikkelt onze nieuwsgierigheid en toegegeven, al bij de eerste beluistering gingen we op het puntje van onze stoel zitten. Het vriendentrio Lee Baker, zang en gitaar, Adam Carter, drums en zang en bassist Casey Morgan, die ook vocaal bijspringt en zich een gedreven mondharmonicaspeler mag noemen, worden op plaat nog versterkt door gitarist Ben May.

“Songbook 1: Moonlight and the Gost” is een afwisselende plaat geworden, met gedegen lyrics en een drive die je de vriendschapsband tussen de bandleden doet aanvoelen. Reeds vanaf de opener "Take The Train Somewhere" ligt het energiepeil zeer hoog en hoor je in deze aan Ryan Adams schatplichtige country rocker knallende gitaren die getuigen van een rijk instrumentaal verleden. Al de leden van The Carolinas kunnen zich beroepen op bakken ervaring die ze opdeden als songwriter of studiomuzikant, wat ook duidelijk naar voren komt in hun debuutalbum.

De opvolger "Living Downtown" slaat de richting in van een radiovriendelijke John Cougar Mellencamp rocker in en het gevoelige "Manhatten" gaat alle vrouwenharten sneller doen slaan zoals in een hartbrekende Bon Jovi rockballade. "Caroline" zit in dezelfde richting gepositioneerd, maar wordt magistraal opgeluisterd met duellerende elektrische gitaren en lekker dissonant slidegitaarwerk. "She's Analogue" doet er nog een schepje bovenop, startend met een aanstekelijke gitaar rif die al snel uitgroeit tot een degelijke garagerocker.

Wie dacht dat het niet ruiger kon moet doorspoelen naar nummer negen, "Let The Sun Go Down", dat lekker wild tegen de country punk aanwrijft. Ook in de meer sentimentele songs leveren The Carolinas puik werk af, zoals de zeemzoete, trage Ryan Adams wals "Hey Little Girl (A Walz)” en diens hartverscheurende opvolger "Well Enough Alone", dat richting The Eagles uitgaat en een extra gevoelige toets ingeblazen krijgt door de fluwelen klanken van de mondharmonica van Casey Morgan. "Stay" laat wat Bruce Springsteen doorschemeren die in het refrein van deze countryrockballade de Jayhawks ontmoet.

Tot op het einde blijft dit album boeiend met als zweverige afsluiter het mooi op banjo en een eenvoudige repetitieve gitaar rif drijvende "Songbird", gezongen op een jazzy fluistertoon. We mogen The Carolinas zeker als een grote aanwinst voor het altcountry genre bestempelen. De eerste stap is met dit originele en gevarieerde "Songbook 1: Moonlight and the Ghost" alvast genomen.

Blowfish




 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label Branch Records