POWDER MILL - NEW MOUNTAIN - DO NOT GO GENTLY

 

 

 

 

 

 

De muziek van Powder Mill is onstaan uit noodzaak. Jesse Charles Hammock II een muzikant, songschrijver en prima zanger die speelde in Mississippi bij onder meer Shady Deal en Jim Dickinson, (die een zestal weken geleden overleed). Na vijf jaar touren met Shady Deal kwam hij terug thuis in Missouri om er een solo album op te nemen in de Trumble Hill Studios, gelegen aan de voet van de imposante Ozark Mountains. Jeff Chapman, de eigenaar van die studio’s werd gevraagd om de boel te producen en mee te spelen, Patrick Spadden was de vriend van Jeff en een uitstekende bassist en hij bracht meteen zijn neef en drummer Andrew Bedell mee, want in Missouri komen familie en vrienden op de eerste plaats. Bovendien werd de hulp ingeroepen van Tommy Burroughs om viool en mandoline te spelen, zoals hij dat voorheen deed bij John Hiatt, Jim Dickinson en Johnny Lang. Het werd geen solo album, zoals bedoeld, maar de vrienden kozen voor een groepsnaam, Powder Mill, waarvan er meerdere staan langs de rivier Current River. Zoals gezegd, een band uit noodzaak geboren, even noodzakelijk als het is dat de wereld deze muziek hoort, want die is boeiend en intens.

Welke muziek maken deze jongens dan, vraag je je waarschijnlijk af. Wel op "New Mountain" horen we invloeden van zowel Lynyrd Skynyrd als Jason Isbell, van Gov’t Mule tot Steve Earle en Black Oak Arkansas en natuurlijk hun vroegere streekgenoten Ozark Mountain Daredevils. Southern rock dus, maar zeker zonder de clichés ervan, met een flinke portie Outlaw country invloeden. Stevig rockend, maar hier en daar doorbroken met de fiddle en mandoline van Tommy Burroughs. "New Mountain", de openingssong, zette me even op het verkeerde been, je hoort een oude field recording, een soort a-capella hillbilly song gedurende een halve minuut, en net als je de skip toets wil indrukken en denkt: dit mag onze bluegrass medewerker bespreken, barst de hel los, of beter gezegd, gaat de Southern rock hemel open. Ze klinken er namelijk als Drive-By Truckers op hun best. Het gaat daarna verder in dezelfde lijn, met afwisselend loeiharde rock doorspekt met enkele "down to earth" alt.country fragmenten, zoals in het rustige, vertellende "The Devil And New Orleans", een prachtsong. "Meth Lab Blues" is een soort boogie in de ZZ top richting, die ondanks het hedendaagse thema als traditional geboekstaafd staat, begrijpe wie begrijpen kan.?!

Benieuwd nu naar wat de nieuwe "Do Not Go Gently" ons brengt. Op de hoes merken we een groggy man met een fles Bourbon in de hand achterover leunend op een bank, terwijl op de voorgrond duidelijk een man met een bebloede tand in een niet te proper uitziende tang in beeld is. "Do Not Go Gently".. duidelijk, ja. Dezelfde band hier als op 't debuut, enkel wat andere gastmuzikanten, en ook dezelfde studio. De zelfde formule ook voor deze opvolger, die typische stevig klinkende Zuiderse rock met regelmatig een duidelijke country twang injectie. Het begint zeer stevig, zodat je in het begin de indruk krijgt dat ze de subtiliteiten achterwegen gaan laten, maar in de derde song "The Truth In The Wind" komen de dobro's binnengewaaid en vertelt Jesse Charles zijn verhaaltje, langzamerhand zwellen de gitaren echter aan, om het nummer met orkaankracht te eindigen. Dan echter gaat voor enkele nummers de riem er af en schakelen de jongens in "Wet Moons" en "Back To Carter County" heel even één versnellinkje lager.In "Time For Your Medicine" gieren de gitaren echter weer op typische Billy Gibbons wijze.

Jawel, Powder Mill weet een mooie combinatie te brengen van heel veel extra powervolle Southern Rock en wat alternatieve country nummers, terwijl het geheel toch als perfect homogeen overkomt en hun teksten vol humor zitten. Een zeer belovende professionele band om vanaf nu in het oog te houden, want dit klinkt ongelooflijk aanstekelijk. Kijk even naar het redneck sfeertje in de video "Trailer Trash" en je zal het begrijpen. Hee-haw!

(RON)



 

Artiest info
Website  
Myspace  

video