HARMONICA SHAH - IF ALL YOU HAVE IS A HAMMER, EVERYTHING LOOKS LIKE A NAIL

De industriestad Detroit heeft een niet al te goede naam qua luchtvervuiling, onveiligheid en dies meer, maar Seward ‘Harmonica’ Shah leeft en speelt daar en dat maakt veel goed. Deze bluesman, geboren op 31 maart in 1946, komt oorspronkelijk uit Oakland in Californië en bracht zijn jeugd door in Texas, waar zijn grootvader het land bewerkte met zijn muilezel Stonewall genaamd. Hij zong er ook de blues bij, die bij kleinzoon in het geheugen bleef hangen. Na wat omzwervingen belandde Shah in Detroit en vond er werk in de Ford fabrieken, waar hij het meer dan tien jaar volhield. Pas na zijn ontslag wegens te frequente ziektedagen schafte hij zich een mondharmonica aan en begon hij intensief te oefenen. Zijn grootvader had het hem voorgedaan. Occasionele leraars moedigden hem aan.

Thans is de naam ‘Harmonica Shah’ synoniem voor een ervaren bluesman die compromisloze zang met bluesharp tot de essentie van zijn Rhythm & Blues maakt. Hij zingt steeds met passie en af en toe scherpe uithalen op zijn bluesharmonica, zoals op ‘Cryin’ Won’t Help Me Now’. In dit nieuwe album, opgenomen in het voorjaar in Toronto, laat hij in dertien songs de rauwe emotie primeren. De titel alleen al is een statement. Het gruis van Chicago is opnieuw aanwezig, maar de wind is iets meer gaan liggen. Zijn blues geeft blijk van een donkere ‘streetwise’ gevoelsstroom, al was dat in vorige albums ook het geval. Wat hij voelt wil hij hoe dan ook overbrengen naar het publiek, zijn manier van communiceren.

Chicago blijft zijn muzikale biotoop, zeker in pittige nummers als het pianobegeleide ‘Stranded In Detroit’ en ‘Blues For Ford, Chrysler and G.M’. Zijn zang stemt zich af op het gevoelsmateriaal opgedolven uit dagdagelijkse miserie en oude herinneringen. In alle bluestoonaarden blaast hij zijn ziel en passie uit. Relativerende humor zit besloten in songteksten als ‘Nasty Brown Rat’ en ‘Don’t You Feel Like A Dog Covered In Fleas?’. Vooral dit laatste nummer boeit in hoge mate door tekst en aanklampende begeleiding. Hier en op nog andere songs is immers pianist Julian Fauth van de partij, wiens behendigheid op de toetsen steeds een lust is voor oor en gemoed. Maar ook gitarist Jack DeKeyzer, vriend van de harmonicaman, legt veel finesse in zijn gitaarspel. Het soulvolle ‘I Wonder Why?’ is slechts één van de voorbeelden. En in de slowblues ‘I’ve Got A Woman Black As Midnight Gold’ komt zijn gitaarspel bijzonder warm over.

Behalve het klassieke ‘Boom Boom’ schreef Harmonica Shah alle songs, die hij inlevend vertolkt met een echtheid die weinigen hem zullen nadoen. De ritmesectie, akoestische en elektrische gitaar, de groove en -met het gevaar in herhalingen te vallen-, de piano van Julian Fauth maken dit bluesalbum tot een uitschieter tussen al het rockende Rhythm’n’ Blues songmateriaal in en rond Chicago, heden ten dage uitgebracht.

Marcie

 



 

Artiest info
Website  
Label: Electro-Fi Records  

Distr.: Parsifal