WAYNE LAVALLEE - TRAIL OF TEARS

Wayne Lavallee is een mesties, een man met Indiaanse en tegelijkertijd Europeese roots. De Indiaanse invloed gaat terug naar de Cree Indianen in het Canasese Vancouver. De muziek die hij brengt is een soort mengvorm van wat men in 't Engels "Indigenous music" noemt, de typische folklore van de Indiaanse inwoners, maar ook een gedeelte blues en rockinvloeden vinden we bij hem terug. De blues gaat terug naar zijn moeilijke jeugd die hij had, hij werd door zijn echte ouders in een pleeggezin geplaatst omdat dat door de overheid verplicht was, hetzelfde wat ook met de Aboriginals in Australiƫ gebeurde, om hun op te voeden in "westerse" stijl.

De meerderheid van de songs op deze "Trail Of Tears" gaan daar dan ook over, zoals "Buffalo Soldiers". Wat meteen opvalt is de zeer expressieve, zeer emotievolle stem van Wayne. De nummers zijn doorspekt met passages van indianenkreten en de echte indiaanse trommelgeluiden, wat de aparte sfeer geeft aan deze Indigenous blues nummers. Liefhebbers van world music zullen van deze cd genieten, voor de bluespuristen valt hier minder te halen. Zij die echter een ruime kijk op de rootsmuziek hebben zulen na enkele draaibeurten een plaat kunnen ontdekken die blijft groeien qua luisterplezier.

Het was even wennen aan de wat hogere stem van Wayne, maar zoals ik al zei is de emotie in zijn stem zijn bijzonderste troef. In "Heartland", dat gedeeltelijk gezongen is in zijn aparte Cree taaltje,komt dat het best tot zijn recht. Dat hij ook stevige rock kan brengen toont hij in "Star Strangled Sensation", terwijl de titelsong het dichst bij de traditionele blues aanleunt.

Dixiefrog dat eerder al met "Reservation Blues" een release in deze richting bracht, toont bij deze dat blues ook buiten het twaalf maten hokje best boeiend kan zijn.

(RON)




 

Artiest info
   
Myspace  

Label: Dixiefrog records
Distr: Parsifal (B), Bertus (NL)

video