JOE HENDERSON - PORGY & BESS

Porgy And Bess werd bijna driekwart eeuw geleden, in 1935, gecomponeerd door George Gershwin en heeft doorheen de jaren altijd een bijzondere aantrekkingskracht uitgeoefend op jazzartiesten. Mogelijk is de reden hiervan dat alle rollen uit deze opera vertolkt werden door zwarten, wat meteen voldoende herkenning opleverde bij de Afro-Amerikaanse jazz musici. Een andere (en meer relevante) reden is dat dit werk van Gershwin bestaat een collectie prima songs, die allerlei musici weten te inspireren.

Het beste (en meest gekende) voorbeeld hiervan is natuurlijk het overbekende ‘Summertime’, waarvan meer dan vier duizend cover versies werden opgenomen (niet alleen jazz). De meest bekende jazz versie van ‘Porgy & Bess’ is ongetwijfeld deze die Miles Davies en Gil Evans opnamen in 1958. Bijna veertig jaar later, in 1997, nam tenor saxofonist Joe Henderson, vier jaar voor zijn dood, zijn versie van dit meesterwerk op. Het was zijn laatste album voor Verve, het label dat ervoor gezorgd had dat Henderson na al die jaren toch wat financieel succes boekte, zodat deze eindelijk van zijn muziek kon leven.

Voor deze opnames koos Henderson zijn kompanen met zorg uit. Naast topmuzikanten John Scofield (gitaren), Tommy Flanagan (piano), Dave Holland (bas)en Jack DeJohnette (drums) deed Henderson verder beroep op de talentvolle Conrad Herwig (Trombone) en Stefon Hartris (vibrafoon). Verder haalde hij twee gastvocalisten van formaat voor de microfoon: Chaka Khan en Sting.

Na een korte introductie (‘Jasbo Brown Blues’) mag Chaka Khan haar soulduivels ontbinden in een prima ‘Summertime’, dat hier een coole ‘urban sound’ meekrijgt, waarin Henderson blindelings zijn weg vindt. Mooi solowerk ook van Scofield, die hier voluit zijn klasse laat horen.

‘I Got PLenty O’Nuttin’’ straalt gewoon van speelplezier en laat Henderson in topvorm horen. Maar ook in de gevoelige ballad ‘Bess, You Is My Woman Now’ weet Henderson, naast pianist Flanagan, de juiste emotionele noot te raken.
Helemaal te gek is het sceptische ‘It Ain’t Necessarily So’, een op het lijf geschreven song voor gastzanger Sting, zo lijkt het wel, die hiermee bewijst ook in jazz vocaal iets te kunnen betekenen.

Dit album durven we zondermeer als volledig geslaagd bestempelen en het is daarom zeker zijn plaats waard in de prestigieuze Verve Originals reeks. Het muzikaal genot is vast groter als je de songs van Gershwin al uit andere versies kent, maar ook als introductie tot dit meesterlijke muziekepos kan deze plaat tellen.

Shake


 

 



 

Artiest info
   
Myspace  

video

Label: Verve/Universal