KELLY JOE PHELPS - WESTERN BELL

Kelly Joe Phelps maakte in de jaren negentig naam als virtuoos slidegitarist in het bluesidioom. Daarna ontpopte hij zich als een 'fingerpicking' singer-songwriter. Op zijn laatste, geheel instrumentale soloalbum "Western Bell" begeeft hij zich met zijn gitaar op nieuw en onontgonnen terrein.

Sinds zijn debuutalbum "Lead Me On" uit 1994 ontwikkelde de muziek van Kelly Joe Phelps zich van pure countryblues tot meer toegankelijker en melodieuzere folk-blues. Deze Amerikaanse zanger-gitarist die begon met hoofdzakelijk instrumentale platen maar is gaandeweg tot een monument van een liedjesschrijver uitgegroeid. Hij houdt zich al enkele jaren op in de meer innovatieve hoek van de blanke blues, bepaald geen dichtbevolkt gebied. Op zijn eerste albums heeft hij zich laten kennen als een zeer boeiend slide gitarist, waarbij historisch besef en vernieuwing hand in hand gingen.

Zeer verrassend was dan ook dat op zijn vorige cd "Tunesmith Retrofit" (2006) zijn banjo horen. Dit instrument stond een kleine twintig jaar in de kelder stof te vergaren en bleek echter geschikt voor de ingetogen songs van de singer-songwriter, waarmee hij de countryblues en folk doet herleven. Zijn gedurfde benadering is echter niet wezenlijk veranderd en hoewel op "Tunesmith Retrofit" meer muzikanten meespelen dan op zijn eerdere albums, klinkt het geheel zeer ingetogen, met fraaie arrangementen voor prachtige verhalende nummers.

Phelps gunt ons op zijn nieuwste cd "Western Bell" een verrassing van formaat. Dit album bevat enkel elf instrumentale tracks, met Phelps als enige muzikant, een album waarop hij na jaren weer de lap slide gitaar bespeelt. Sfeervolle composities geven een intieme kijk in Kelly Joe's creatieve en emotionele wereld, vaak ter plekke verzonnen liedjes gespeeld in veelal alternatieve gitaarstemmingen. Schilderachtig is dan ook het woord dat te binnen schiet bij de beluistering van deze plaat. Laverend tussen folk en jazz heeft de gitaarvirtuoos uit Washington State altijd een eigenzinnige koers gevaren, maar ditmaal gaat hij nog een paar stappen verder. Schijnbaar improviserend, soms tegen het dissonante aanhangend, schildert hij met behulp van zes en twaalf snaren en een lapsteel elf hoogst persoonlijke road movies. Gortdroog en consequent ontdaan van ieder virtuoos effectbejag.

Bij instrumentale gitaarplaten krijg je altijd dezelfde namen. John Fahey. Chet Atkins. Harry Taussig. Leo Kottke. Kun je ook hier erop gooien, maar slaat bij nader inzien nergens op. Phelps speelt aan de ene kant toegankelijke Atkins/Glenn Jones-achtige riedeltjes, maar tegelijkertijd speelt hij er dan bizarre dissonanten doorheen. Hij put niet uit de traditionele folkhoek, maar speelt louter eigen werk. Titelsong "Western Bell" en "Hometown With Melody" hebben zo zeker iets herkenbaar Phelps in zich. Dit uitstapje is misschien niet voor iedereen weggelegd, maar is tenminste behaaglijk van karakter. Als er ooit een plaat is gemaakt die de pure magie van Kelly Joe Phelps heeft weten te vangen dan is het "Western Bell", een plaat waarmee hij zich definitief onder de grote gitaristen schaart.



 

Artiest info
Website  
Info: Killbeat Music  

Label: Black Hen music