ROBBEN FORD - SOUL ON TEN

Een van de meest belangrijke hedendaagse bluesgitaristen van het moment laat zijn nieuwe cd op ons los. Een live-opname deze keer. Zoals de titel al duidelijk maakt, op "Soul On Ten" legt Robben Ford zijn hart en ziel in deze tien nummers op zijn nieuwe cd. Zoals je wel weet is Robben Ford zowel thuis in jazz-fusion als in de pure blues en maakt hij van zijn nummers een perfecte eigen mix waarin beide elementen volop aanwezig zijn. Ondermeer Miles Davis, Jimmy Witherspoon, George Harrison, Joni Mitchell and Bob Dylan deden reeds beroep op zijn diensten. Als sessiemuzikant is hij dan ook zeer gegeerd, maar spijtig genoeg krijgt zijn eigen werk niet de aandacht van het grote publiek dat het verdient. Wel is het zo dat collega gitaristen hem bewonderen en als voorbeeld nemen. Een aparte stijl, die zijn aanvang nam in de familie band "The Charles Ford Band" waar hij als jonge kerel onder meer met zijn vader en broer Mark speelde. Vanaf toen trok hij reeds onze aandacht. Achteraf werd het dan Robben Ford's Blue Line, waarin zijn jazzy stijl, gekleurd met intense passionele gitaarpartijen, nog meer naar voor kwam.

Of hij nu eigen composities brengt of vaak gecoverde songs, toch weet hij ook deze van zijn eigen stempel te voorzien. Hij maakt ze zoals altijd iets meer jazzy, zonder echter die bluesy feeling die ze oorspronkelijk hadden ook maar ergens te verliezen. Neem nu de zo vaak gecoverde Willie Dixon klassieker "Spoonful". Dikwijls klinken uitvoeringen van deze cover vlak en laat ons het wat oneerbiedig zeggen "versleten". Niet bij Robben Ford, hij maakt er een opgepoetste nieuwe song van, zo fris alsof hij gisteren geschreven werd. Zes minuten lang amuseert hij zich ten volle. Je hoort het speelplezier ervan af spatten. Hetzelfde in de opvolger "Nothin To Nobody", compleet met korte "teasers" uit andere bekende bluesnummers. Dit zijn duidelijk muzikanten die zich amuseren op dit podium, alles klinkt geolied en superprofessioneel. Robin's gitaar en de bas van Travis Carlton spelen in "Supernatural" een kat en muisspelletje, zijn stem klinkt soepel en zijn gitaarsolo is vloeiend, vlekkeloos en virtuoos. Ook even een speciale vermelding voor het Hammond B-3 werk van Neil Evans dat sfeervol en to the point is, een man die het principe "less is more" hanteert. Op die manier kan Robben in alle uitbundigheid soleren.

In de Elmore James/Jimmy Reed medley "Please Set A Date/You Don't Have To Go" gaat 't ritme terug naar de pure 12 maten blues, maar midden in gaat het nummer via Robin's gitaarsolo al improviserend toch terug even naar een jazzy zijstraatje. In "Earthquake" nemen de jazzy improvisaties de bovenhand en het geluid van Robin's gitaar is prachtig zoals altijd, boordevol emotie. We hebben het hier steeds over zijn gitaarspel, we vergeten haast dat hij ook vocaal zijn mannetje weet te staan. Hij heeft geen echte bluesstem, Robben is eerder een jazz zanger, het bluesgevoel komt er wel via zijn snaren. EĆ©ntje voor de blues top tien van 2009, zeker als je van gitaren houdt.

(RON)




 

Artiest info
Website  
Myspace  

video

Label: Concord records
Distr: Universal Music