BRIAN DALE – STICKS AND STONES

Brian Dale is een zanger, liedjesschrijver en drummer uit Milwaukee in de Amerikaanse staat Wisconsin. Hij is in zijn leven al zo vaak opgedoken als sessiemuzikant bij de opnamen van albums van bekende artiesten, voornamelijk in het jazzmilieu, zoals Art Blakey, Eddie Palmieri en Phil Woods.

In zijn eigen liedjes op deze eerste soloplaat “Sticks And Stones” brengt hij een mix van pop, rock, funk, jazz en R&B.

Er staan tien nummers op dit album: acht daarvan zijn eigen composities. De twee covers zijn “The Voice” - een song van co-producer Joe Puerta die hij voor zijn groep Ambrosia had geschreven -maar die nooit werd opgenomen - en een loeiend harde rockversie van “Ezy Rider” uit het repertoire van Jimi Hendrix met scheurende gitaarklanken. Vocaal lijkt de stem van Brian Dale hier op die van Paul Carrack, een bedenking die ik me ook bij een aantal overige songs op deze cd heb gemaakt.

Als gevestigde waarde in de muziekscène was het voor Brian Dale natuurlijk gemakkelijker om een hele reeks goede muzikanten om zich heen te verzamelen voor de opnamen van deze cd. De bekendste muzikale medewerkers zijn co-producer and backing vocalist Joe Puerta (ook actief bij Bruce Hornsby), toetsenvirtuoos Theo Merriweather, gitaristen Peter Mac en Mike Standal en bassist Ethan Bender.

De muzikale rode lijn doorheen al de nummers op “Sticks And Stones” is jazz met een reeks melodieën en grooves die we meestal enkel aan de jazzwereld plegen toe te schrijven. In de openingstrack “Free And Renewed” weerklinkt ‘Latin Jazz Grammy Award’-winnaar Brian Lynch op trompet. Voor het soulvol rockende “The Voice” deed Brian Dale een beroep op saxofonist Warren Wiegratz om de basisklanken voor de song uit de longen te blazen.

Het door piano begeleide laid back nummer “My Old Friend” brengt de nodige rust in het tempo van deze cd, maar dat duurt niet zo lang want daarna wordt resoluut voor swingende funkmuziek gekozen in het nummer “Buffunkel” en in “Blind Devotion”, de eerste echte song die Brian Dale ooit zelf schreef en die hem aanzette om dit soloproject aan te vangen. In het tekstueel emotionele “The Closing Scene” herdenkt hij het moment waarop hij samen met de overige naaste familie rond het sterfbed van zijn moeder zat.

Vergelijkingen van dit album met de sound van groepen als Steely Dan, Toto of een artiest als Steve Winwood liggen voor de hand en zijn niet onterecht. Maar Brian Dale verdient vooral zelf een pluim op de hoed voor deze eerste solo-uitstap. Hij vindt er hopelijk voldoende vertrouwen in om naarstig verder te werken aan een evenwaardige opvolger voor deze knappe plaat.

(valsam)
“Renowned jazz drummer Brian Dale jumped to the front stage to present the result of his own songwriter work on ‘Sticks And Stones’. With the help of several musical colleagues, this first solo performance can be ranked high and sounds promising for his future career in the spotlights.”
– www.rootstime.be

 



 

Artiest info
Website  
Myspace  

CD Baby

Info: Hemifrån