MEET CITIZEN K – SOMEWHERE UP NORTH

Citizen Kane was in 1941 één van de eerste volwaardige geluidsfilms van regisseur Orson Welles. De Zweedse muzikant en multi-instrumentalist Klas Qvist vond in die film de inspiratie voor zijn alter ego ‘Citizen K’ dat hij gebruikte om zijn debuutplaat aan het grote publiek voor te stellen. Het album “Somewhere Up North” is een goed gevuld schijfje geworden met 16 tracks die Klas Qvist zelf heeft geschreven en dus ook van alle instrumentatie heeft voorzien, weliswaar met de hulp van enkele vrienden voor backing vocals (zijn partner Annika Larsen aka Citizen A), drums en percussie (Kim Gunneriusson) en trompet (Mikael Körnemark).

Het levensverhaal van deze man is er eentje om eventueel ook ooit een film over te maken. Hij werd - geruime tijd na het door zijn moeder op hem ingeprate zo gezegde overlijden van zijn vader in een schipbreuk - geboren in augustus 1966. Maar pas onlangs vernam hij van zijn stervende moeder dat ze in de periode van zijn conceptie als knappe go-go-danseres veelvuldig had rondgescharreld met een reeks artiesten die allen naar Zweden kwamen voor gezonde lucht …en jong vers blond vlees.

Mama Qvist vernoemde o.a. Keith Moon, Syd Barrett, Brian Jones, Frank Zappa, Dennis Wilson, John Philips, Gene Clark en George Harrison als potentiële kandidaat-vaders. Met dit album “Somewhere Up North” wil hij deze intussen ook al allemaal overleden muzikanten eren in de wetenschap dat één van hen zijn verwekker zou kunnen geweest zijn.

Inspiratie voor de liedjes vond hij in dingen die gedurende de voorbije jaren gebeurden in Zweden en in de rest van de wereld. Zo was de brutale moord op de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Anna Lindh de directe aanleiding tot het liedje “Sometime In September”, maar ook de tragische afloop van zijn eigen huwelijk inspireerde hem tot het schrijven van songs als “The World Turns Without Me”, “She Says”, “Practically Over Now”, “Nobody Owns Her”, “A Scoundrel’s Return” en “A Soft Farewell”.

De gehanteerde muziekstijlen op dit album variëren van rock over electropop naar intieme ballads en bezorgt zo voor elk wat wils. Vergelijkbare muziek komt vooral uit de jaren ’70 van bands als Fairport Convention, Beach Boys, Moody Blues, Alan Parsons Project of Jethro Tull, o.a. duidelijk hoorbaar in het instrumentale “Stichy’s Tune” en het afsluitende “Lullaby”.

“Somewhere Up North” is een zorgvuldig uitgewerkte plaat geworden zonder echte hoogtepunten maar er zijn ook nergens echte missers waarneembaar. ‘Citizen K’ mag dan ook gerust verder werken aan een waardige opvolger die hij misschien helemaal aan zijn meest waarschijnlijke vader uit het bovenstaande rijtje kandidaten kan opdragen.

(valsam)
“With songs that are strongly related to the music of the 70’, Citizen K reflects on his broken relationship and looks hopeful forward to a new one with his new girlfriend Citizen A. ‘Somewhere Up North’ is an album with no real highflyers but there are also no mistakes made.”
– www.rootstime.be

 

Artiest info
   
Myspace  

Label : Paraply Records

Info: Hemifrån