De twaalf tracks op de cd “Shipwrecked!” van de uit Nashville afkomstige zanger en liedjescomponist Chris Volpe zijn de onmiskenbare bewijsstukken dat deze muzikant van duistere countrysongs met lichte folk- en jazzinvloeden aan de vooravond van een doorbraak in muziekland staat.

De huilende pedal steel op de eerste song “Where I Bury My Words” en het mondharmonica-intermezzo getuigen van getalenteerde songschrijvercapaciteiten en de zachte, bijna lieve stem van Chris Volpe doet de rest. Neil Young lijkt om de hoek toe te kijken en met een goedkeurend knikje het licht op groen te zetten voor deze jongeman die met “Shipwrecked!” zijn eerste volwaardige studioplaat op de markt brengt. In 2005 had hij voordien al een 15 tracks tellende live album “Refugee Blues” uitgebracht.

Hij is overigens ook een geëngageerde muzikant want in enkele nummers geeft hij een duidelijk beeld aan zijn strijd voor een beter milieu. Zo gaat het 7 minuten durende “Afraid Of The Dark” over de impact van de milieuvervuiling en over de gevolgen van de activiteiten van een onverantwoordelijke mensheid. Ook in het jazzy “Dusty Bibles” spuwt hij zijn maatschappelijke kritiek uit in een scherpe songtekst over alle godsdiensten die hun bijbels misbruiken om geweld te verrechtvaardigen, echter op een melodie waarin de alt saxofoon en de klarinet voor enkele warme tussenkomsten zorgt. Voor dit nummer kreeg hij in 2008 de ‘International Lyric Writer Award’ wat toch wel wat zegt over de betekenis van deze songtekst.

Het hoeft echter niet allemaal wereldschokkend te zijn voor Chris Volpe want mooie liefdesliedjes komen even vlot uit zijn muzikale koker, getuige daarvan de liefelijk gezongen songs “Don’t Go” en “Colorado Girl”.

Zijn geheel eigenzinnig ‘finger-picking’ gitaarspel valt op in enkele songs zoals in “No Relief” en bij het instrumentale “SF Salsa”. Hij leerde het spelen op de gitaar geheel op zichzelf, net als het spelen op piano, banjo, bas en drums. Die banjo is het belangrijkste instrument bij de swingende bluegrass-song “Steamroller Rain”.

Al deze instrumenten komen ook in grote mate aan bod in het swingende “Salvation’s Round The Bend” waarin ook klarinet en saxofoon - gespeeld door Jeff Coffin (Flecktones & Dave Matthews Band) - weer een belangrijke rol spelen. Donnie Herron is de man die tekent voor het voortreffelijke viool- en pedal steel gitaarspel op alle tracks van dit album.

De afsluitende instrumentale song “Tallgrass” verdient tenslotte nog een eervolle vermelding en voert ons tot het besluit dat “Shipwrecked!” een erg leuke plaat is van een muzikant die met gerust gemoed de toekomst in mag kijken.

(valsam)