GUY CLARK - SOMEDAYS THE SONG WRITES YOU

Drie jaar na Guy Clark's voortreffelijk laatste album "Workbench Songs" wordt het lange wachten wederom beloond met een werkelijk fantastische plaat die als een kroonjuweel op zijn toch al indrukwekkende oeuvre mag gelden. Hij is zuinig met zijn albums maar ze zijn altijd het wachten meer dan waard.

Clark is samen met Townes Van Zandt de belangrijkste singer/songwriter die Texas in de zeventiger jaren voortbracht en samen wisten zij een hele generatie te beïnvloeden in een genre dat anno 2006 een opleving als nooit tevoren kent. Bloedbroeders waren het. Samen waren ze originators, een hele generatie werd door ze beïnvloed en gegrepen, ze waren meester in het schrijven van songs en in het nuttigen van vuurwater. Samen op het podium, elkaar afwisselend als de ander weer eens niet op z'n benen kon staan, maar vaak ontroerend en meeslepend. Een is er dood, de ander maakte verscheurd door verdriet nog steeds mooie platen.

Guy begon als beschermeling van Jerry Jeff Walker die zijn compositie "LA Freeway" opnam. Dit nummer staat met vele andere countryrock classics op "Old No. 1" een van de vijf belangrijkste albums aller tijden in het genre. Clark zal zich nooit meer overtreffen maar weet nog steeds te boeien met zijn door drank en liefdesverdriet doortrokken composities. Op "Old No. 1", uitgebracht in '75, vinden we een deel van de band van Elvis Presley, Emmylou Harris en een jonge Steve Earle onder de muzikanten. Clark zal wel nooit helemaal los komen van de dood van zijn oude kompaan Townes van Zandt, want op zijn vorige platen "Cold Dog Soup" en "The Dark" zijn de referenties aan Townes overduidelijk.

Zijn nieuwste, elfde studio album "Somedays The Song Writes You" neemt ons nogmaals mee naar de favoriete plek van de Texaanse singer/songwriterveteraan, zijn werkplaats met zijn handgemaakte gitaren. De opnames zijn prachtig en warm met Guy’s stem en liedjes op de voorgronden, tevens evolueert hij hierbij zijn meesterschap in songwriting. Maar weinigen creëren hun songs met zulke resonerende schoonheid en dat deelt hij graag. Alle songs op dit album zijn namelijk geschreven samen met anderen. Niet alleen met oude vrienden als Rodney Crowell, Shawn Camp, Verlon Thompson, Gary Nicholson, Jon Randall, Ray Stephenson en Joe Leathers, songwriters die door de jaren hun talenten al lang hebben bewezen, maar er wordt ook een brug geslagen naar een jongere generatie als Ashley Monroe, Jedd Hughes en Patrick Davis, die we even willen voorstellen.

Ashley Monroe speelde vroeger piano in Pigeon Forge, maar is nu een zeer talentvolle songwriter, van wie haar songs ondertussen al opgenomen zijn door Kelly Pickler, Nora Jones, Ricky Skaggs en Carrie Underwood. Jedd Hughes speelde reeds in de Opry en tourde met Patty Loveless. Deze Australier is duidelijk hoorbaar op een aantal tracks, waarin hij een aantal licks in de mix werpt. We verwachten dan ook niets minder van een man die zijn leerschool kreeg van bluegrass-veteraan Terry McBride (McBride and the Ride). Patrick Davis komt uit Camden, South Carolina, en is letterlijk geëxplodeerd op de Nashville scène als een aanstormend talent in de afgelopen vier jaar. We zullen van Davis zeker meer gaan horen in de toekomst nu hij ook een contact heeft ondertekend bij EMI Publishing.

"Somedays The Song Writes You" bevat diverse instant klassiekers zoals de openingstrack en titeltrack, de woorden en muziek zijn zo zorgvuldig gekozen, zo precies en zo naadloos dat het lijkt of deze song ongeveer honderd jaar oud is. "The Guitar" is een echt juweeltje, een mix van Zuid-Texas, West Virginia, en The Twilight Zone. Guy's stem is hier perfect voor de sfeer van het verhaal, zoals steeds natuurlijk. Hoe hij een indringend verhaal op emotievolle en doorleefde wijze weet te vertellen, is gewoon indrukwekkend. Al ben ik geen whiskey drinker, ik kon niet genoeg krijgen van "Hemingway's Whiskey", waarin hij zingt "even when it burns, it will always finish clean". Wie weet krijg ik de volgende weken ook niet genoeg van dit vuurwater! "The Coat" is een song met een hoog tongue in cheek gehalte over zelfoverschatting. "Smells like rain, feels like hell" en je kunt bijna het koude water over je nek voelen lopen. "All She Wants is You" heeft een sterke melodie die best op een Santana album zou kunnen staan. Een mooi swingend ritme, met een rock gevoel om de teksten, maar steeds die magische muziek die recht uit het hart komt. Ook op deze plaat laat hij het niet om een nummer te coveren van zijn favoriete singer-songwriter, ditmaal viel zijn keuze op "I Needed You", die hij wederom met veel verve brengt. Clark zal wel nooit helemaal los komen van de dood van zijn oude kompaan Townes van Zandt, want op zijn vorige albums als "Cold Dog Soup", "The Dark" en "Workbench Songs" waren de referenties aan Townes ook overduidelijk.

Dan hebben we het alleen nog over de eerste zes nummers. De rest, de overige vijf mag zelf ontdekt, en gekoesterd worden. "Somedays The Song Writes You" is een buitengewoon ontroerende plaat van iemand die de kunst van het verhalen vertellen absoluut niet is verleerd. Laten wij hopen dat Clark nog een lange weg te gaan heeft. Deal with it, (the) Guy’s a legend!

 



 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: Dualtone Music Group
Distr.: Bertus