DR. G.B. BURT - THEY CALL ME DR. BURT

Pas na je zeventigste een debuutalbum uitbrengen, het is één van die toevaltreffers die je zelden meemaakt. Dankzij de non-profit Stichting ‘Music Maker Relief Foundation’, die er werk van maakt om origineel bluestalent te ondersteunen, kon Dr. Burt uit Alabama, zijn ongepolijste blues op plaat vereeuwigen of toch bestendigen. En wat kan ‘een oude man beter doen dan de blues zingen’ zoals hij in deze song zo inlevend weet te vertolken. Met zijn zang- en gitaarstijl herinnert hij vaagweg aan de repetitieve songs van John Lee Hooker.

In ‘Hey Bo Diddley’ eert hij de meester zelf met soortgelijke beat. Zowel het gitaar- als drumspel lijken zo overgeheveld uit de préwar-tijd, als het ware meegezogen in het schuim van de rivierboten en de seizoenen. Zijn vader werkte trouwens op een scheepswerf. Zelf kan Dr. Burt ook terugblikken op een zwaar en woelig verleden. Behalve bokser/trainer en loondienst bij Ford Motors in Michigan, bracht hij vijf zonen groot en werkt hij nu nog als zelfstandig mechanicus tweeënzeventig jaar oud. Wat echter alle generaties verbindt is hun liefde voor de muziek. Zijn vader en ooms waren bluesgitaristen. Zijn moeder pianiste die gospels zong. Zelf was hij nog een puber toen hij naar de gitaar greep. Aan zijn zonen geeft hij door waar hijzelf in gelooft: dat je beter over de liefde zingt dan over geweld. Zijn overtuiging maakt hij waar in deze twaalf songs die een weergave zijn van zijn familiale en culturele achtergrond.

Hij zingt zowel traditionals, gospels als countryblues, happy songs en ‘sad’ songs. Het trieste ‘Where Can I Go’ sleept zich voort als een weeklagende hymne. De song ‘I’m A Man’ reveleert echter nog het meest de persoonlijkheid van Dr Burt, een rots die doorheen de jaren stand houdt ongeacht welke stormen tegen hem aanbeuken. Geprezen zij ‘Music Maker’ en hun bluesmissie die verhoedt dat rasartiesten in de vergetelheid geraken. Door van deze authentieke bluesman een album uit te brengen bewezen de stichters een dienst aan alle fans van rauwe blues. Drummer Ardie Dean is hier de producer en onlangs speelde deze nog samen met Dr. Burt op een Limburgs podium naast andere bluesveteranen. Wie er toen bij was weet wat Dr. Burt bedoelt met zijn uitspraak ‘I want the audiences to know who I am’. In dit album wordt dit vertaald als: het is hoe ik leefde en wat ik gezien heb. ‘The Blues is My Life’.

(Marcie)



 

Artiest info
Myspace  
Label: Music Maker