Het retro-achtige hoesje en een pretentieuze albumtitel als "Cabin Fever" beloven weinig goeds. Dat is al snel vergeven als eenmaal het schijfje in de cd-speler zit. We worden verrast door een authentieke en hartverwarmende countrysound, zoals we dat eind jaren zestig tot halverwege jaren zeventig gewend waren van groepen als Crosby, Stills, Nash and Young, America, en Loggins and Messina. De close harmonie sound van The Echo Hunters is zelfs zo authentiek dat ik werkelijk dacht te maken te hebben met een lang vergeten countryrockband uit die hoogtijdagen van de psychedelische countryrock. Het is de gezelligheidsmuziek die het altijd wel goed doet in ons koude kikkerlandje.

We hebben hier niet echt te maken met een band uit het vergeten verleden. The Echo Hunters komen verrassend genoeg helemaal niet uit Amerika maar uit het Montreal-folk-roots-circuit. De band - bestaande uit het singer-songwriters trio: Larry Cassini (lead gitaar, zang, bas, harmonica), Gordon Fleming (lead vocals, 12-snarige gitaar, mondharmonica) en Rob Couture (drums, percussie), worden op deze nieuwe plaat afwisselend bijgestaan door Kirk Fontaine (zang, gitaren), Alec MacElcheran (bas), Alan Springer (Dobro) en Sylvain Dancausse (viool) - brengt muziek die als een briesje door je kamer blaast. Zet een raam open en weg is ze. Gelukkig kun je steeds opnieuw genieten van dit kwikzilveren lichtgewichtje van The Echo Hunters.

In meer dan een uurtje tikken de twaalf tijdloze folk/rootsliedjes van "Cabin Fever" kalmpjes weg. Leftovers van Crosby, Stills, Nash & Young of The Jayhawks zouden dit kunnen zijn. Of een plaat die the Thorns hadden kunnen maken. Gelijkenissen met meerstemmige mooie liedjesmakers zijn er dus volop, maar nergens staan deze de eigenheid van The Echo Hunters in de weg. In al hun liedjes sluimert een onderdrukt verlangen, maar waarnaar is niet altijd even duidelijk. De kunst van deze muziek zit 'm in de onnadrukkelijkheid.

"Cabin Fever" laat een aantrekkelijke verscheidenheid in eenheid horen. De stijl die The Echo Hunters aanhangen is die van California countryrock uit de jaren zeventig, denkende aan hogervermelde inmiddels ondergestofte formaties. Een beetje stoffig klinkt "Cabin Fever" ook, ondanks de rinkelende gitaren van Larry Cassini en Gordon Fleming. Die stoffige degelijkheid is wellicht de hand van deze heren, die klinkt alsof we door een dikke deken moeten luisteren. Dat loont gelukkig, want de groep heeft een paar klassiek klinkende 24-karaats liedjes over deze cd verspreid.

Verstopt aan het einde zit het onheilspellende "Going Down" en het melancholische "Been Thinking About You" en halverwege de plaat is de twee minuten durende intro van "We Are We" zeer atmosferisch en het vocale komt hoorbaar recht van "Harvest" of "Harvest Moon". Zeer sterk geschreven is het nummer "Crumbling Into Rust", over het stuk lopen van een relatie en de band keert naar hun eigen taal, het Quebecois, voor een versie van Daniel Lanois's "O Marie".

Zo staan er genoeg prachtsongs op, je mag het dan misschien kitscherige retro noemen wat The Echo Hunters doen, maar ze doen het wel verdomd goed. Voor mij is dit beslist één grote ontdekking. Nu alleen nog maar hopen dat deze cd wordt opgepikt door folk-rootsminnend België en Nederland.