| J.P. CERVONI & Ms B. - BLUES AND BEYOND | ||||||||
![]() |
JP Cervoni uit Los Angeles is een unieke en veelzijdige gitarist. Uniek, omdat hij linkshandig speelt op een gewone "rechtshandige" gitaar, maar dit doet zonder te hersnaren. Veelzijdig omdat, wanneer je zijn website bezoekt, je kan kiezen uit maar liefst zes genres in de luisterafdeling, van blues over fusion naar rock, Latin, metal en pop. Zijn samenwerking met andere artiesten met wie hij opnam is nog langer en uitgebreider en ik noem er slechts enkele, het topje van de ijsberg om het zo te zeggen. Buddy Miles, Steve Lukather, Lee Ritenour, Larry Dunn, Frank Gambale en Scott Henderson. Wanneer je de titel van deze cd bekijkt weet je wat je mag verwachten. Cervoni is een klasse gitarist (waarom is deze man hier niet bekender?) die de blues een stapje mee in the toekomst neemt. Dit is moderne, hedendaagse blues zoals het hoort en in al zijn facetten. Het ganse spectrum is aanwezig. Echte down home blues, maar evenzeer motown geïnspireerde klanken en natuurlijk de moderne fusiongeluiden, maar altijd zonder de blues uit het oog te verliezen. Al is dat laatste voor echte puristen soms doodzonde, ik kan er volop van genieten. Zo was het Jeff Beck die dit jaar voor mij het beste, meest pure bluesy concert gaf dat we ooit op het Peerse BRBF podium mochten aanschouwen, terwijl velen dat net geen blues vonden. Vernieuwing mag en moet er zijn, als de spirit van de blues maar behouden blijft. Dat kan ook JP Cervoni als de beste, met de vakkundige hulp van Mrs B, een sterke zangeres, waarvan ik met schaamrood op de wangen moet bekennen dat ik tot op heden nooit van haar gehoord heb. De weinige info op de website en het niet meeleveren van een hoesje met ons promo exemplaar helpt ons ook niet verder. Feit is dat de mysterieuze Mrs B. de blues heeft als geen één en een stem om van te snoepen. Mij doet deze het meest denken aan een cd van Scott Henderson "Tore Down House", waarvan ik toen ook met volle teugen kunnen genieten heb, en waar Thelma Houston voor de uitstekende vocalen zorgde, net als Mrs B hier. Zoals ook op die cd is er hier die prachtige mix van blues en fusion; soul en wat jazzy vocals. Geen enkel zwak moment is er terug te vinden op deze release .Neem bijvoorbeeld "Birds of a Feather" en "Doctor Feelgood" met Mrs.B. in topvorm of instrumentals als "Funky Scott", duidelijk opgedragen aan diezelfde Scott Henderson, de sublieme fusiongitarist met een grote voorliefde voor blues. CD's als deze zorgen ervoor dat de blues blijft evolueren, en niet het uitstervende genre is waarvoor het wel eens versleten wordt. (RON)
|
|||||||
|
||||||||