Susie Blue is een singer-songwriter uit het Amerikaanse Portland, Oregon die in 2005 debuteerde met “Sink”, een ep-tje met amper zes liedjes. Dat was toch al voldoende om de wereld te overtuigen van haar zangkwaliteiten en haar talent om melodieuze composities af te leveren. Toch duurde het tot dit jaar vooraleer we haar eerste full-cd “The World Could End Tonight” in onze bus kregen en in de cd-speler ter beluistering mochten schuiven.

Vocaal doet ze mij wat denken aan Jann Arden en Maria McKee en ook de tien liedjes op deze plaat positioneren zich in dezelfde muzikale richting als deze van beide zangeressen. De rode draad doorheen de songs is het verlies van geloof, hoop en liefde. In haar eigen leven kreeg de zangeres in een korte tijdspanne het verlies van haar vader en het einde van een langdurige liefdesrelatie te verwerken. Hierdoor krijgen de nummers op dit album een wat trieste ondertoon maar laat die naakte kwetsbaarheid nu net het genre zijn waarin Susie Blue opperbest kan opereren.

Titeltrack “The World Could End Tonight” geeft meteen weer in welke gemoedsgesteldheid wij Susie Blue aantreffen: met een gebroken hart en wat sterke drank in de buurt om de pijn van het verlies te onderdrukken. De hulpeloosheid die de volgende song “I Don’t Know How To Break Your Heart” uitstraalt geeft de luisteraar een gevoel van ongepast voyeurisme in de ellende van een verloren gelopen relatie die eigenlijk voorbestemd was om eeuwig te blijven duren.

In “Wait” drijft het immense verdriet weer boven als Susie Blue zingt “I just want to write you a love song, but it came up blank, our boat went and sank”. Hoe scherper kan je de felle pijn van het liefdesverdriet nog verwoorden. Een vloed van emoties stroomt doorheen alle nummers op dit album dat toch nog positief tracht af te sluiten met een expressie van hoop op een betere toekomst in “Soon You’ll Be Back”.

Muzikaal gaat het echter niet enkel om tearjerkers en komt een uptempo melodie in “Longer” voor wat afwisseling zorgen. Maar de emotievolle ballads zijn toch in overmacht aanwezig op “The World Could End Tonight” en zorgen voor enkele hoogtepunten in de songs “Gone”, “Loretta” en “Fading”.

Het klinkt misschien wat raar maar wat ons betreft mag de ellende nog wat langer blijven voortduren voor Susie Blue want ze schrijft en zingt er zeer prachtige liedjes over. Haar echte volwaardige debuutplaat is alvast een voltreffer.

(valsam)