DIANA CATHERINE AND THE THRUSTY TWEETERS - THE SPIRIT RANCH SESSIONS

Eerste CD van een viertal uit Canada , dat muziek maakt waar je gewoon wil op bewegen, dansen, fuiven en waar je zonodig zeker ook een beter humeur van krijgt. Globaal genomen hebben we hier te maken met een verzameling heel degelijke rootspopsongs, die de makelij van bekendere artiesten vaak overtreft . Diana heeft een leuke stem met een vettig kantje , maar dit is zeker niet de sterkste kant van dit stelletje outlaws. Neen, het is eerder de aanstekelijke fun en de passie die van de songs uitgaat die me meer aanspreekt . Bij de muziek die mij écht raakt kom ik vaak spontaan in Texas terecht maar blijkbaar komt deze noordelijke americana uit Toronto . Het zal me worst wezen, als de gevoelige snaar geraakt wordt, wordt ze geraakt. En dat is hier zeker het geval . Geen ingewikkelde muzikale toestanden of songteksten. Gewoon het gevoel van “we gaan er eens een lap op geven” dat hier domineert. Voor mensen die vergelijkingen willen met bekende namen : Texas Americana.

Geopend wordt er met “Walk” een vlot countryrock deuntje met een crusty kantje. Bij de eerste nummers denk je zeker een stuk in de richting Lucinda Williams, mede door de breekbare, niet supervaste stem van Diana én de aangename melodiën en natuurlijk. Op “Sober (Is Too Hard Too Stay)” gaan we de rootsrock toer op met een leuke danstune waar we ergens de vrouwelijke variant van Neil Young menen te ontwaren. Mijn favoriet is “Long Road” een ijzersterk rocknummer met een geweldige beat, een dito gitaar en niet te vergeten : een tof , meezingbaar refrein. Dit wordt mijn lentehit van 2010 ! Als je dit nummer hoort wil je die bende zeker aan het werk horen en zien.

De nummers met een hoog Rock en Roll gehalte zijn hier voor mij gewoon het sterkst . Er staan immers ook wel een paar “vullertjes” bij, die voor mij niet echt hoeven en het geheel zeker niet ten goede komen. Luister naar de nummers 7 en 8 en je weet wat ik bedoel. Smaken verschillen natuurlijk, maar als ze de ietstragere tour opgaan wordt het naar mijn gevoel soms net iets minder . Maar life kan dat natuurlijk een totaal ander verhaal worden . Niet alle muziek is immers luistermuziek , je hebt ook nog zoiets als fuifmuziek…En daar is dit quartet wel hoorbaar het sterkste in.

Zo hoor je op “Train Song” duidelijk dat ze met een zeer goede producer , Bud Snyder, aan het werk geweest zijn . Blijkt dat die man ook met de Allman Brothers, Gov’t Mule, Jeff Buckley, …. samengewerkt heeft . Dit nummer heeft dan ook een geweldige groove en is voor mij één van de toppers van deze plaat. We mogen zeker besluiten dat we hier te maken hebben met een kwalitatief meer dan gemiddelde CD met uiterst leuke muziek die de lentekriebels prettig aanwakkert….

Luc 'The Healer'


 

Artiest info
Website  
 

CD Baby