BUTCH WALKER AND THE BLACK WIDOWS – I LIKED IT BETTER WHEN YOU HAD NO HEART

Dat de talentrijke Butch Walker niet voor één gat te vangen is mag al duidelijk blijken uit zijn nieuw album met The Black Widows, “I Liked It Better When You Had No Heart”. De stijlen en genres die Butch beheerst zijn gewoon fenomenaal te noemen en hij weet ze allemaal in een origineel, eigentijds jasje te steken. Hier hoor je dat er niet alleen een schitterende muzikant en songwriter aan het werk is, maar ook een knappe producer en arrangeur. Walker heeft zijn strepen al meer dan verdiend in de muziekbusiness met songwriting en producties van een ellenlange lijst grote namen waaronder Pink, Avril Lavigne, Weezer, The Donnas, Fall Out Boy of The All American Rejects. We spreken dan nog niet over zijn eigen succes met zijn huidige werk en met de in 2001 gesplitte rockband Marvelous 3. Zijn eerste stappen in de muziekwereld maakte hij zelfs als leadgitarist bij de metalband SouthGang.

Butch Walker heeft dus al wat watertjes doorzwommen. Die ervaringen hebben zijn vruchten afgeworpen en kneedden hem tot de succesvolle songwriter, producer en muzikant die we vandaag mogen genieten. Instrumentaal moet je hem ook niet veel leren, want hij beheerst zowel gitaar, bas, mandoline, banjo, piano, Hammondorgel als percussie en als zanger is hij ook top met een heel groot stembereik dat ieder genre aankan.

Het album opent met zo’n typische stevige Tom Petty-achtige stadionrocker, aangevuurd door een twinkelend heldere Byrds gitaar en Hammondorgel in de achtergrond. Denk niet dat hiermee de toon van het album is gezet, want de plechtige liefdesverklaring “Pretty Melody” klinkt bijna symfonisch met zijn strijkers en piano en gaat aan je voorbij als een kruising tussen een compositie van een moderne Roy Orbison in een ontmoeting met The Beatles en Arcade Fire. “House Of Cards” trekt helemaal richting ELO, met dat typisch klinkend mannenkoortje en de knappe strijkersectie die het geheel opfleurt en op de koop toe nog de steun krijgt van. Ook tekstueel moet Walker voor niemand onder doen. Luister maar eens naar het aangrijpende verhaal dat hij vertelt in de hartverscheurende ballade “Don’t You Think Someone Should Take You Home”, over een ongelukkig aan lager wal geraakte vrouw in zijn geboortestad Cartersville, Georgia of het romantische, Ryan Adams walsende en schitterend harmonisch gezongen “Canadian Ten”. In de poppy rocker “Temporary Tiltle” lijk je wel The Kooks te horen of een energiek The Feeling. Fantastisch klinkt de vrolijke meezinger “She Likes Hair Bands”, met een licht funky ritme en gitaarklanken zoals in The Joker van The Steve Miller Band terwijl hij in de bluesy rocker “Days/Months/Years” een hilarisch verhaal doet over een van liefdesverdriet verdrinkende man. De soulvolle romantiek in “They Don’t Know What We Know” wordt dan weer opgesmukt met kleurrijke elektrische gitaaraccenten met Harmonizer à la Brian May. Butch Walker sluit de plaat af met een zeer intieme noot in “Be Good Until Then”, die moeiteloos ieder vrouwenhart zal veroveren zoals de beste Robbie Williams dat kan.

Butch Walker And The Black Widows hebben met “I Liked It Better When You Had No Heart” de link gelegd tussen een solide popsong en de schitterende klanken uit de zeventiger jaren, waar men niet bevreesd was om strijkers en harmonische zang te laten klinken naast piano of rockende gitaren. Dat hier en daar een vleugje altcountry de kop opsteekt kan ons alleen maar verblijden. Wat hij al goed deed voor zoveel andere artiesten kan natuurlijk niet fout gaan voor je eigen plaat en dit album klinkt dan ook fenomenaal, zonder ergens te complex te worden of zijn subtiliteit te verliezen. De beste manier om je te laten overtuigen is natuurlijk dit schitterende album zelf in huis te halen. Laat je verbazen.

Blowfish

 

Artiest info
Website  
 

video

Label: One Haven Music
Distr.: Rough Trade