BECKI SUE & HER BIG ROCKIN’ DADDIES  - BIG ROCKIN’ BOOGIE

Ze worden beschouwd als een van de hardst werkende bands in het Noordwesten van de VS.  Ze wonnen verschillende Awards: "Best Blues Band" (Washington Blues Society in 2006 en 2007), "Beste Regionale Band" (Oregon's Cascade Blues Association in 2008), Best Band in Western Washington (Seattle's King 5 TV in 2008).

Voeg daar nog bij: , talloze individuele prijzen waaronder "Artiest van het Jaar" en "Zanger van het Jaar" voor Becki Sue, vijf "Electric Blues Gitarist van het Jaar" Awards voor Tom Boyle drie "Beste Bass" prijzen voor Les "Wildchild "White, en" Beste Sax "en" Beste Drummer "prijzen voor respectievelijk Jim King en Jeff Hayes.

Om maar te zeggen dat de verwachtingen hoog gespannen waren voor deze “Big Rockin’ Boogie” en ze werden ook grotendeels ingelost.  Becki Sue is een zangeres van het gehalte Lou Ann Burton en kan tevens aardige teksten geloofwaardig overbrengen  (daarover straks meer). Tom “T-Boy Neal” Boyle zorgt voor, op zijn zachtst uitgedrukt, fraai gitaarwerk en de harmonicastrepen van King snijden bijwijlen door merg en been, zijn bijdrage op “Neighbor Tend To Your Business” is hartverscheurend. 

Het in 2003 gevormde kwintet zorgt op dit album voor enorm veel variatie, de productie zorgde voor een zeer gepolijste sound.  Aanstekelijke, swingende muziek in een (soms te) strak jasje.

Er wordt veelbelovend gestart met “Rocket In My Pocket” waar Boyle heerlijk loos kan gaan, Sue’s brutale stem op Bonnie Raitt-achtige wijze kan schuren en de mondharmonica zo treffend jammerend kan ondersteunen.  We zijn redelijk onder de indruk.

”Mr.Lies” doet ons bijwijlen denken aan SRV en kan mede door de vocale prestatie van Becki op onze goedkeuring rekenen.  De manier waarop ze in deze song afscheid neemt van een foute vriend die haar liefde had gewonnen en de verwittigingen die ze de microfoon instuurt voor kandidaat opvolgers is er knal op.

Van de vocale inbreng van haar mannelijke muzikanten zijn we minder onder de indruk, toonvast daar niet van maar nogal schil in contrast met de kracht en emotie van Becki Sue.  Ook van het Big Band gehalte dat op sommige nummers de kop opsteekt zijn we niet bepaald laaiend enthousiast.  Gelukkig zijn die in de minderheid en worden ze ruim overklast door bvb de heerlijk trage “Can’t Stop These Teardrops”, je zou zo je zakdoek boven halen om het lieve kind te troosten, het zoete sax geluid demonstreert hier uitstekend hoe goed dat instrument wel gepast kan klinken bij dit soort nummers.

De twee instrumentale nummers op deze release geven de muzikanten ten volle de kans om hun klasse tentoon te stellen en hebben voor ons volstaan als afwisseling op dit album. Terecht gaat de aandacht naar de spilvrouw die niet alleen fraai oort maar ook oogt. Al bij al een aanrader, zeker voor wie houdt van vrouwelijke bluesvocalisten.

Bluesyluc
A voice like a hurricane but bright as a diamond. www.rootstime.be

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Underworld Records
Info: Hemifran