YARN - COME ON IN

Enkele maanden geleden had ik het er nog over met singer-songwriter Rebecca Pronsky na haar optreden in Toogenblik. Ik vroeg haar hoe het mogelijk was dat zij in haar thuisbasis Brooklyn zo’n warme authentieke americana kon maken. Brooklyn associeer je dan ook eerder met experimentele indierockbands als Animal Collective, Yeasayer, TV On The Radio en Grizzly Bear dan met altcountrybands. Ik had daarmee duidelijk een gevoelige snaar geraakt, want ze vertelde meteen honderduit over hoe zij en nog tientallen andere getalenteerde singer-songwriters moeten opboksen tegen het succes van al dat jonge, hippe geweld. Om toch wat aandacht te trekken, hebben singer-songwriters uit Brooklyn zich verenigd en maandelijks organiseren ze het “Brooklyn Songwriters Exchange”, dat jong talent uit Brooklyn een podium biedt. Op het einde van het gesprek stopte Pronsky me nog gratis een exemplaar van het compilatie cd’tje “Brooklyn Songwriters Exchange – Volume One” toe, met daarop fraaie songs van Pronsky zelf en nog 13 andere singersongwriters uit Brooklyn.

 Het verbaasde me dus niks toen ik vorige week een cd van een altcountry groep uit Brooklyn ontving. Die groep heet Yarn en “Come On In” is inmiddels al hun derde cd. Toegegeven, ik kende Yarn niet en heb dus ook hun twee vorige cd’s nog niet gehoord. Dat deze derde cd beter of slechter is dan het voorgaande werk kan ik dus niet zeggen, maar in al mijn enthousiasme zou ik bijna “le nouveau Whiskeytown est arrivé!” roepen. Hoewel ex-Whiskeytown-lid Caitlin Cary een gastbijdrage deed op “Empty Pockets”, de vorige cd van Yarn, is dat misschien wat overdreven. Aan zijn stemtimbre te horen zouden Yarn-zanger Blake Christiana en ex-Whiskeytown-frontman Ryan Adams overigens gerust tweelingbroers kunnen zijn. Net als Adams zingt ook Christiana met die typische melancholische country-snik in de keel. Het gemoed vol en de fles leeg, dat gevoel. Ryan Adams heeft echter een aangeboren talent voor het schrijven en componeren van wereldsongs en precies daar zit ‘m het verschil. Je hoort dat Blake Christiana meer moeite moet doen om songs in mekaar te knutselen, terwijl dat voor Ryan Adams een vanzelfsprekendheid is.

 Toch mogen ze er zijn, de gloedvolle oprechte liedjes van Blake Christiana en komen ze allesbehalve gekunsteld over. Zeker met de ontwapenend mooie ballad “Schenectady” schreef hij een lied dat gerust één van de vele hoogtepunten had kunnen zijn op de fenomenale dubbelaar “Cold Roses” van Ryan Adams. Nu is het hét onbetwiste hoogtepunt op “Come On In”, een mooi uitgebalanceerde cd bestaande uit evenveel fraaie uptempo als midtempo songs, die allen een zaligmakende warme sound aangemeten kregen, waardoor ook bloedmooie composities als  “Strikes & Gutters”, “Abilene”, “Time Burns On”, “I Wanted To Get High” en “This Whole Zoo” zich inmiddels knus in de frontporch van mijn gemoed genesteld hebben. Yarn is zodoende één van dé ontdekkingen van het jaar wat mij betreft en “Come On In” kan ik van harte aanbevelen aan zij die ook Ryan Adams en meer bepaald Whiskeytown een warm hart toedragen.

 RoenHetZwoen

 

Artiest info
Website  
 

 

Label: U.F.O. Music