CASEY NEILL & THE NORWAY RATS – GOODBEYE TO THE RANK AND FILE

Hoe dikwijls moeten we vaststellen dat menig artiest na omzwervingen in de stevigere genres zoals rock of punk uiteindelijk hun thuis opnieuw vinden in een back to the basics bekering. Ook de in Portland, Oregon gevestigde Casey Neill bewandelde dit pad, door als fervente aanhanger van The Clash en Husker Du te starten als folkpunker om uiteindelijk met zijn “Goodbeye To The Rank And File” duidelijk zijn weg te hebben gevonden als degelijke songwriter in de meer Americana getinte folkrock, een richting die hem zit als gegoten.

“Goodbeye To The Rank And File” werd opgenomen met bijstand van zijn goede vrienden muzikanten en begeleidingsgroep The Norway Rats, een mix van getalenteerde musici, die hun strepen al verdienden bij The Decemberists zoals drummer –zanger Ezra Holbrook, die ook de productie voor zijn rekening nam, en toetsenist Jenny Conlee. Of wat te zeggen van gitarist Chet Lyster van de Lucinda Williams Band. Suzannah Weaver, aka Little Sue verzorgt samen met de traditionele Ierse fluitspeler Hanz Araki voor supplementaire backing vocals en Jesse Emerson neemt de bas voor zijn rekening. Leg daar bovenop nog de krachtige, Waren Zevon getinte stem van Neill Casey en je krijgt een sublieme combinatie.

Casey Neill heeft als live performer zijn strepen meer dan verdiend en mag dan ook op het respect rekenen van grote namen als een Steve Earl. Met de Norway Rats heeft hij zich de ideale partner aangemeten, want wat is er beter dan met je eigen liveband de studio in te duiken. Je hoort duidelijk dat iedereen op elkaar is ingespeeld. Casey Neill mag dan wel de punkrock de rug toegekeerd hebben, die energie zit nog wel in hem ingebakken. De plaat gaat ritmisch van start met een de swingende countryrocker “All Summer Glory”, waar echter in het refrein een frisse folkwind doorwaait, met een romantisch, heupwiegend accordeon en schitterende harmonische zangpartijen. De opvolger “When The World Was Young” klinkt dramatisch en plechtig als een krachtige Warren Zevon ballade, terwijl het hartverscheurende “Ourobos” een melancholisch verhalende Michael Stipe van REM in Casey Neill opwekt.

Schitterend klinkt ook de vurige liefdesverklaring “When I Came To You”, die met stevig drammende percussie, powervolle gitaarakkoorden en twinkelende Byrds gitaar, in duet met Little Sue het geheel laat klinken als de beste Tom Russell ballade. In het getormenteerde “Guttered” borrelt zelfs een Tom Waits in hem boven en “She Floated Away” is gedrenkt in whiskey en liquor en heeft die lekker dronken walsend The Pogues feel. Er mag ook gerockt worden op dit album en nummers als “This Year Was A Blur” mag Neill Casey meer schrijven, want hij steekt er zelfs Gordon Downie van The Tragically Hip mee naar de kroon. Het droevige “NIght Owl And The Skylark” is zijn eretribuut aan één van Neill’s grootste helden Joe Strummer, van The Ramones, gebundeld in een meesterlijke vergelijking. Tot de afsluiter “Stonewall” weet dit album je vast te houden, in een schitterend voortslenterende Richard Thompson meets Warren Zevon ballade, die de juiste statige toets meekrijgt met blazers en de plechtigheid van een orgel.

Casey Neill heeft met zijn vrienden The Norway Rats een dijk van een album afgeleverd, vol afwisseling en met schitterende zang en instrumentatie. Deze man is een zegen voor de Alt Country scene.

Blowfish

 

Artiest info
Website  
 

Label: In Music We Trust