JIMMY DAWKINS - THE LERIC STORY

Jimmy Dawkins, geboren in de Mississippi Delta, in Tchula om precies te zijn, was een ontdekking en protegee van Magic Sam. Hij verhuisde eind jaren 50 naar Chicago, maar was in feite gek op de muziek uit New Orleans, zoals Smiley Lewis en Fats Domino.  Hij  had in de jaren 80 een eigen label: "Leric Records", en deze opnames van de toenmalige singeltjes worden nu mondjesmaat uitgebracht door Delmark, in België verdeeld door Music en Words. Enkele artiesten op dit label waren Little Johnny Christian, Tail Dragger (van wie we onlangs zijn laatste live cd "Live at Vern's Friendly Lounge" nog bespraken, Queen Sylvia en Vance Kelly, om er slechts een paar te noemen.

Wie het Delmark label kent, weet dat het staat voor onvervalste Chicago blues en hier op deze verzamelaar van Lectric ook wel wat R&B en soul gerichte nummers. Want dat is dus deze cd, geen muziek van de man zelf, buiten het feit dat hij als sideman op de meeste nummers meespeelt, maar een verzameling van 8 artiesten van zijn eigen label.

Per artiest kunnen we luisteren naar 2 tot 3 staaltjes van hun kunnen. Het begint met de knappe Chicago blues van Little Johnny Christian, wiens songs inderdaad ook wat Magic Sam trekjes vertonen, gemengd met een flinke portie soul, vooral vocaal. Tegen het einde van de cd horen we nog een blokje van 2 songs van hem, voorzien van knappe blazers, hetgeen het soulgehalte nog verhoogt. Vervolgens twee nummers van Taildragger die zijn bewondering voor Howlin Wolf als "shouter" duidelijk toont , vooral in het sterke "So Ezee". Het speciale aan deze opnames is dat diezelfde Taildragger, wiens vroegste opnames we hier horen, nu pas, bijna dertig jaar later, echt bekend begint te worden bij een groter publiek
.
Queen Sylvia zullen enkelen onder jullie ook wel kennen, een  zangeres en voor haar tijd "funky" bassiste uit de Chicago scene, die in 1992 stierf. Deze opnames stammen uit 1982, zoals een groot deel van de andere nummers op deze cd, die opnames laat horen tussen 1982 en 1987. De nummers die ons het echter meest aanspreken zijn die van Vance Kelly, die hier meteen soort blues laat kennismaken zoals we die kennen van de vroege opnames van Johnny Guitar Watson.  Vooral de knappe instrumental "The Jam" een mooie mix van funk, jazz en blues, is een opvallende track . Daarna Nora Jean (Bruso), die eerst het uptempo R&B  nummer "Untrue Love" brengt, gevolgd door het langzame, soulvolle "Ooh, My Love"  waarin ze op haar best klinkt. Big Mojo Elem, lange tijd Freddie King's bassist, is de enige die maar één kans krijgt om ons te overtuigen, maar dit ook meteen doet met zijn "Special Kind Of Love", een knappe modern klinkende  Chicago-blues track.

De cd sluit af met een buitenbeentje: "Sister Margo and Healing Center Choir" , Sister Margo en haar gospel koor zorgen hier voor een wat afwijkend geluid met nummers als "My God Is Real". Gospel meets blues meets soul.

Mooi dat verloren pareltjes als deze Leric opnames opnieuw op ons losgelaten worden,  muziek "from the soul side of Chicago" zoals men ze nu niet meer maakt.

(RON)

 

 

 

 

Artiest info
   
 

Label: Delmark Records
Distr: Music & Words

video