MARSHALL LAWRENCE - BLUES INTERVENTION

Onze Canadese vriend en "Doctor Of The Blues" Marshall Lawrence, die ons, sinds hij ons vorig jaar zijn uitstekende cd "The Morning After" ter bespreking toestuurde, nauw aan het hart ligt, vroeg ons ook zijn nieuwste baby "Blues Intervention" van onze commentaren te voorzien, hetgeen we graag doen natuurlijk

Zijn interventions werden, om maar meteen met de deur in huis te vallen, opnieuw erg door ons gesmaakt. Marshall is fier op zijn drie prachtige gitaren, twee steels en een dobro, die op al zijn hoezen prijken, op deze zelfs op voor- binnen en achterzijde. Terecht, want ze zijn niet alleen mooi, hij weet er prachtige klanken aan te ontlokken en daarvoor gebruikt hij hoogwaardige keramische handgemaakte "Rocky Mountain" slides die zijn eigen naam dragen, want hij is zoals men dat in vaktermen noemt "endorser" voor dat merk.

Maar laten we niet over zijn materiaal hebben, dat is voor de gitaarmagazines, wij zijn er om zijn muziek zelf te wikken en te wegen. Akoestische old style blues dus, wie daar niet van houdt kan dus nu al naar de volgende review overstappen. Wie nu nog zit te lezen echter kunnen we vertellen dat Marshall past in het straatje van artiesten als bijvoorbeeld Taj Mahal, Roy Bookbinder en Corey Harris, die net als hij de oude traditionele Delta bluesstijl nieuw leven inblazen met een injectie van ruwe energie en onbegrensd enthousiasme.

Met enkel gebruik van zijn slidegitaren, soms een banjo en mandoline en met hulp van de harmonica van Sherman Doucette, "Tank" voor de vrienden, die net als bassist Russell Jackson (ooit nog bij BB. King) ook weer van de partij is zet hij een zeer authentiek bluesgeluid neer.

De soms erg vingervlugge stijl van spelen van Marshall doet me soms denken aan het akoestische, vroege werk van Johnny Winter, denk bijvoorbeeld aan "Dallas" van zijn titelloze debuut, en daardoor ook wel wat aan de (akoestische) tracks op cd's van Johnny's volgeling Eric Sardinas, natuurlijk zonder de brute power die Eric zo apart maakt.

Op vocaal gebied is Marshall Lawrence geen echte hoogvlieger, maar hij staat zijn mannetje. Zijn stem is eerder vlak en niet bijzonder krachtig, maar hij weet veel goed te maken met zijn uitstekende gitaarspel. Al bij al dus zeker een erg interessante cd voor liefhebbers van de oude Delta sound, met extra aandacht voor de slide. Met hoofdzakelijk eigen composities, een cover van Robert Johnson's "Walking Blues" en de traditional "Going Down The Road Feeling Bad" hebben we kunnen genieten van een dik uurtje prima slidin' blues.

Kijk ook even naar de korte videoregistratie, met fragmenten van zijn optreden op het kleine gezellige Cottonwood Music festival, een bluegrass festival waar hij als enige bluesact aantreden mocht.

(RON)

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

video