TONY JOE WHITE - LIVE IN AMSTERDAM

Als weinig anderen belichaamt Tony Joe White het ‘Deep South’ gevoel. Zijn wereld is die van de moerassen van Louisiana. Eind zestiger jaren kwam hij onder invloed van country, blues, soul, folk en rock tot deze broeierige stijl die zijn oorsprong in het diepe zuiden van de Verenigde Staten vindt. In tegenstelling tot stijlgenoot John Fogerty was White wel ‘the real thing’. Geboren uit een deels Cherokee gezin groeide hij op in Louisiana en heeft dus het moeras in zijn bloed. In 1969 verschijnt op Monument zijn eerste LP "Black And White" met daarop het nummer waarmee hij tot in eeuwigheid mee vereenzelvigd zal worden: "Polk Salad Annie". En sinds deze song creëert hij zijn eigen ‘soul-flavored, blues-drenched, truth-injected songs’. Het zijn liedjes over kleurrijke randfiguren maar ook bespiegelende nummers over eigen leven en liefde. White staat synoniem voor dit genre van muziek, swamprock en kende eind jaren negentig redelijk commerciële successen, maar artistiek gezien viel hij behoorlijk in herhaling. Gelukkig begreep hij dat zelf ook, en zo begon met "The Beginning" uit 2001 de artistieke opleving van de swamp rocker, een benadering die hij niet eerder beproefd had: man alleen met gitaar en harmonica. Bij de eerste tonen kan dit dan nog een redelijk standaard akoestisch bluesalbum lijken, maar als de stem uit het moeras omhoog komt is het duidelijk: Tony Joe is terug.

En die lijn weet hij goed door te zetten met zijn volgende albums. Na "Snakey" (2003) verscheen het album "The Heroines" (2004), dit was meteen zijn ode aan het fenomeen De Vrouw. Om deze kracht bij te zetten werden we getrakteerd op vijf duetten met achtereenvolgens Lucinda Williams, Shelby Lynne, Emmylou Harris, Michelle White en Jessi Colter, niet de minste namen. Dit waren ook gelijk de hoogtepunten van de plaat, omdat White's stem prachtig contrasteert met de vrouwelijke inbreng. Ondanks dat er van een vernieuwende sound of van een werkelijk gewijzigd genre in vergelijking met vorige platen geen enkele sprake is, werkt de aanpak zo verfrissend dat hij voor "Uncovered" (2006), wederom vijf gasten wist op te trommelen, maar nu van het mannelijke geslacht: Mark Knopfler, Eric Clapton, J.J. Cale, Waylon Jennings en Michael McDonald, die hem op een laidback manier begeleiden door smaakvol gitaargetokkel en niet te opdringerige blazers.

In 2008 verscheen zijn laatste studioplaat, "Deep Cuts" waarop Tony Joe een aantal van zijn oude klassiekers door de programmingmolen van zoon Jody White haalt. En om dit album te promoten was hij enkele maanden later in onze Lage Landen. Zijn nieuwste werk is een dubbel cd/dvd live album dat bij zijn eigen label, Swamp Records, verscheen en horen en zien we de man met de donkerbruine stem tijdens zijn het eerste concert dat hij gaf in de Paradiso, Amsterdam op 6 november 2008. Enkele dagen later was hij, namelijk op 10 november, in het Depot in Leuven, waar we de kans niet lieten liggen even met de man te praten (zie interview), om dan in Gent te besluiten op 13 november in de Handelbeurs. Voor degenen die één van die avonden aanwezig waren, is deze uitgave natuurlijk een mooi en bijzonder aandenken.

Op deze opnames horen we White zoals we hem het liefst horen: zonder al te veel poespas en een gladde productie, maar met een sobere begeleiding en een lekker ‘kaal’ geluid – aan ’s mans stem en gitaarspel hebben we immers meer dan genoeg. Dat de nummers niet allemaal even sterk zijn nemen we dan graag op de koop toe, want een minder nummer van White is nog altijd een stuk beter dan een van het gros van zijn collegae. Het relaxte moerasbluesgeluid is wederom volop aanwezig, meteen hoorbaar in de opener "Rich Woman Blues" maar ook in de andere tien tracks uit zijn eigen repertoire, waaronder natuurlijk ook de nummers "As the Crow Flies" en "Roosevelt And Ira Lee". Er zijn meerdere hoogtepunten te noemen, maar belangrijker is dat de cd en bijgevoegde dvd nergens inzakt. De swamp blues teruggebracht tot de essentie.

Bijgestaan door drummer, Jeff Hale en keyboardist Tyson Rogers, speelt de legendarische songschrijver hier zijn bekende songs, die andere artiesten een instant hit gunde. Zoals "Rainy Night In Georgia" en misschien wel de bekendste "Polk Salad Annie", songs waarmee hij als songwriter onsterfelijk is geworden. Het relaxte moeras bluesgeluid is dan ook volop aanwezig op deze elf tracks, het gitaarspel is functioneel en altijd ritmisch. De muziek van Tony Joe White is gewoon een flinke trap tegen elke vorm van stress en een streling voor het centrale zenuwstelsel. Niemand kon ontsnappen aan de intensiteit van zijn blues. Met deze cd/dvd weet hij een intieme sfeer te creëren. Hij maakte gebruik van de stiltes, liet "de stilte zijn werk doen", waardoor de noten díe hij speelde indruk maakten. White gaat geen nieuwe fans winnen, maar de fijnproevers weten genoeg. De albums van de 'Swampfox' blijven tijdloos goed!

Tracklist (op zowel de cd als de dvd):
1. Rich woman Blues
2. Stockholm Blues
3. As the crow flies
4. Crack the window baby
5. You’re gonna look good in Blues
6. Roosevelt and Ira Lee
7. The guitar don’t lie
8. Feeling snakey
9. Rainy night in Georgia
10. Polk salad Annie
11. Steamy windows

 

Artiest info
Website  
 

Label: Swamp Records
Distr.: Munich Records

interview

video