THE JOHN HENRYS - WHITE LINEN

The John Henrys. Ik was ze eerlijk gezegd al weer bijna vergeten. De band uit Ottawa debuteerde twee jaar geleden op buitengewoon imponerende wijze met een plaat vol verbijsterend goede rockmuziek. "Sweet As The Grain" (2008) klonk dan ook door de ruige countryrock en invloeden als een omgevallen platenkast, maar wat was het een knappe en aangename plaat. The John Henrys werden de hemel in geprezen en een grote toekomst leek zeker.

Hun nieuwste album "White Linen", bouwt nadrukkelijk voort op het debuut, en doet hier absoluut niet voor onder, al klinkt deze nieuwe release een stuk minder uitbundig. Maar objectief gezien is deze plaat misschien wel beter als de voorganger, maar als het zo bejubeld of omarmd gaat worden als het debuut, blijft nog wel de vraag. Net als op hun debuut grijpen, Rey Sabatin Jr. (lead vocals / gitarist), Steve Tatone (keyboards), Doug Gouthro (gitaar), Daryl Quinlan (bas) en Geoff Ward (drums) weer nadrukkelijk terug naar de countryrock uit de periode van Gram Parsons, Byrds en Flying Burrito Brothers, al gaan sommige songs in de richting van de 70's southern rock en brengen de openers "Little One" en "Edge Of December" met zijn Heartbreaker invloeden onmiddellijk Tom Petty in gedachten, en zeker als Rey Sabatin Jr. zijn stem dan ook zo laat klinken.

Invloeden van met name Elvis Costello en de Rolling Stones zijn ook nadrukkelijk aanwezig, deze band maakt gewoon muziek die zo lijkt weggelopen uit de jaren 70, rootsrock die van de hand van de reeds vernoemde Tom Petty of Neil Young had kunnen zijn, alt-country zoals die in de hoogtijdagen van The Band werd gemaakt. De titeltrack "White Linen", dewelke de ‘B’ kant opent op het album klinkt het meest als The Band, maar deze vergelijking zijn de Canadezen wel even moe zou ik denken. Al deze bekende melodieën die we terug vinden in deze nummers zijn nooit zomaar overgenomen, hetgeen alleen maar verwijst naar het vakmanschap van The John Henrys, waarin Sabatin Jr. het grootste aandeel heeft als songwriter.

De vijf leden van de band blijken competente muzikanten en zingen kunnen ook alle vijf. The John Henrys voert het tempo en het volume zo nu en dan hoog op, zoals het nummer "Hit The Floor" en "Empty Pockets" klinken alshetware als recentelijk opgegraven Lynyrd Skynyrd-klassiekers. Maar de band schuwt ook de meer ingetogen momenten niet, "Cold Chill" is zo'n trage murder ballad die na vijf minuten gerust wat langer mocht duren. Als geheel horen we een uitgebalanceerd klinkend geluid waarin hun muziek uitstekend gedijt en waarin zowel de country blues rockers als de wat meer ingetogen ballads goed tot hun recht komen. In beide uitersten overtuigt de band met prima songs die vol vuur worden vertolkt. Het nummer "Peace Of Mind", trekt even uw gedachten van gitaar/banjo/pedal steel en mandolin die in de andere songs domineren weg, want in deze song laat het vijftal werkelijk horen hoe goed  ze zijn in hun samenzang, voeg bij deze warme stemmen het voortreffelijk toetsenwerk van Steve Tatone en kunnen we deze song beslist als hoogtepunt van deze plaat beschouwen. "White Linen" laat zich dan ook beluisteren als een behoorlijk veelzijdige en verslavende rockplaat. Is zeker een plaat  om te onthouden en heeft daarom nog steeds dezelfde impact die het debuut twee jaar geleden had.

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: 9LB Records/Linus Entertainment
Distr.: Codaex

video