LITTLE KIM & THE ALLEY APPLE 3 - RIDING THE RAILS

Wanneer de eerste cd van Little Kim & The Alley Apple 3 „Riding the Rails" in de cd speler verdwijnt en begint te spelen, heeft men direct de neiging om richting platenspeler te kijken en te controleren of men het schijfje niet laat afspelen op het verkeerde toestel. Het geluid dat men te horen krijgt is warm en vol, doet nostalgisch terugdenken aan de klank die men kreeg wanneer de naald de groeven doorploegde. Het voordeel van deze cd ten opzichte van een vinylplaat is dat je „Riding the Rails“ tot in de eeuwigheid zal kunnen afspelen en je zal genieten van de klank zonder dat er een vervelende kras op de cd komt. Die klank bekomt Little Kim & The Alley Apple 3 ook door de authentieke instrumenten die men bespeelt. Dit lijkt wel een halve antiekwinkel te zijn want een 1947 Gibson L-7 of 1949 Fender Custom Double 8 Lapsteel Guitar vindt men vast en zeker niet meer in de muziekwinkel om de hoek.

Dat alles sluit perfect aan bij de Western Swing die Little Kim & The Alley Apple 3 spelen. Deze stroming in de muziek is ontstaan in het eerste deel van de vorige eeuw en is een mengeling van country, folk, New Orleans jazz, blues en swing. In onze contreien is dit niet zo gekend maar daar zou door „Riding the Rails“ wel eens verandering kunnen in komen. Deze muziek heeft een heel hoog „Feel Good“ gehalte en wanneer dit dan ook nog eens gezongen wordt door de fluwelen stem van Little Kim, zullen heel wat mensen overstag gaan.

De cd opent met „It’s Too Late“, geschreven door gitarist Tom De Poorter en meteen heb je alle elementen die de muziek van Little Kim & The Alley Apple 3 zo typisch maakt. Naast de gitaar van Tom heeft de lapsteel gitaar van Patrick Catoir een even centrale rol. Een drum hoeft men niet te zoeken want het ritme wordt volledig bepaalt door Selim Meiresonne op de double bass. Deze muzikale basis zorgt voor een ideale ondersteuning van de stem van Kimberly Claeys aka Little Kim. Die stem klinkt op het eerste gehoor misschien braaf, waar trouwens niks verkeerd mee is, maar wanneer men iets aandachtiger luistert, hoort men dat ze heel wat toonhoogtes bewandelt en dat ze allerlei mooie dingen doet met die stem. Dit alles draagt heel sterk bij tot het „Feel Good“ gevoel dat men heeft wanneer men hun muziek hoort.

Een eerste nummer doet verlangen naar een tweede en dat is „Thingamajig“, een klassieker uit het Western Swing genre dat bekend geworden is door één van de Wills broers waarvan Bob Wills and the Texas Playboys de belangrijkste en bekendste was. In dat nummer gaat Litte Kim een muzikaal vraaggesprek aan met Tom die naast de gitaar ook de mannelijke zangpartijen op zich neemt. Via het kalme „Midnight Cowgirl“ komen we bij de titeltrack „Riding the Rails“ terecht dat voort raast als een stoomtrein. Op dit nummer geven de brushes van gastmuzikant Karlheinz Chambaere het leuke effect van de ontsnappende stoom tijdens het aangedreven van de wielen onder die stoomtrein. Op zulke momenten merkt men dat er ook over de details nagedacht is.

Wanneer men in „As I Slip Into Your Arms“ de stem van Little Kim even wegdenkt, zou dit nummer gemakkelijk aan het repertoire van Django Rheinhardt kunnen toegevoegd worden. Zelfs Stéphane Grapelli is aanwezig onder de gedaante van Philippe de Chaffoy. Maar de stem van Little Kim hoeft niet weggedacht te worden. Zij zorgt ervoor dat het een nummer wordt dat toebehoort aan The Alley Apple 3. Na „Ding Dong Mama“ moet Little Kim dan toch de mond gesnoerd want dan willen de heren van The Alley Apple 3 alleen hun ding eens doen in „The Alley Apple Stomp“. Vooral Selim geeft hier een prachtige demonstratie van zijn spectaculaire speelstijl op zijn double bass. Luister goed welk ritme hij produceert op zijn bass wanneer hij aan zijn vier snaren plukt. Bedenk dat het live nog spectaculairder is

Het hoge niveau houden ze zo nog zeven nummers lang vol met als uitschieters „Whoa Babe“ waar de trompet van Marie-Anne Standaert, actief bij The Rhythm Junks, opnieuw voor dat extra accent zorgt en „Ballad of the Old Oak Tree“ dat nu al als een klassieker in het oeuvre van Little Kim & The Alley Apple 3 mag aangestipt worden. Na nummer 14 „Cornbread & Butterbeans“ denkt men aan het einde van de cd gekomen te zijn maar de cd speler wil maar geen „Stop“ op het display vertonen en dat is maar een geluk ook want na enkele minuten geduld geoefend te hebben, krijgt men „When the Night Owl Sings“ te horen. Dat ingetogen nummer toont aan dat Little Kim & The Alley Apple 3 zich niet hoeven te beperken tot het zuiver Western Swing genre maar dat ze eveneens nummers aankunnen die iets meer aanleunen bij de jazz.

Dit geslaagd debuut van Little Kim & The Alley Apple 3 verdient het om door een groot publiek gehoord te worden want hun vele optredens hebben geresulteerd in een volwassen cd. Men krijgt in deze tijden van crisis en slecht nieuws, 15 nummers waar men zich spontaan goed bij gaat voelen en dat is niet niks. Hopelijk laat men zich niet afschrikken door een genre dat men niet goed kent want dat is nergens nodig voor. Luisteren is de beste manier om je te laten overtuigen, desnoods tijdens een optreden. Dan kan je achteraf de cd nog altijd aankopen.

The Lumixus Man

English translation below

Little Kim & The Alley Apple 3 - LIVE
01.mrt.2010 - Banana Peel Blues Club - CD Release Party! Ruiselede
05.mrt.2010 - Lazy Friday Concerts Deinze
19.mrt.2010 - Back to the fifties Eernegem
10.apr.2010 - Hoppin’ Around Vorselaar Vorselaar
16.apr.2010 - Pallieter Café Westerlo
23.apr.2010 - Private Assenede
05.mei.2010 - Bevrijdingsfeesten Amsterdam (NL)
22.mei.2010 - Straatfeesten Kalmthout Kalmthout
05.aug.2010 - Jazzenede Assenede
07.aug.2010 - Old Cars, Rocking People Bottelare

11.aug.2010 - Parkconcerten Vilvoorde

When you put the first full album of “Little Kim & the Alley Apple 3” (Riding the Rails) in a CD player, you’re bound to look at your old record player to see if an old 78 rpm is playing. The sound you hear on this album is warm and voluptuous and brings you back to the nostalgic days of scratching needles on rough shellac. But you’re not mistaken, this really is a modern up to date Compact Disc, so as opposed to the old shellac, you’ll be playing „Riding the Rails“ from now to infinity, without being worried about some nasty scratches. The sound “Little Kim & the Alley Apple 3” create, mainly stems from a great collection of old instruments … It seems they gathered half an antique store, because you probably won’t find a 1947 Gibson L-7, or a 1949 Fender Custom Double 8 Lapsteel Guitar, in the music shop around the corner.

It all perfectly matches the western swing of “Little Kim & the Alley Apple 3”. Western swing originated in the first half of the previous century as a mixture of country, folk, New Orleans jazz, blues and swing. In our little country it isn’t really a well known genre, but “Riding the Rails” will maybe change that. The music on this album has a real “feel good” approach, and with the wonderful voice of “Little Kim”, I predict a lot of people will be into it.

“Riding the Rails” opens with “It’s too late”, a song written by guitar player Tom De Poorter. With this song you immediately get all the ingredients that make “Little Kim & the Alley Apple 3” both unique and great. Besides the catchy guitar paying of Tom, the lapsteel guitar of Patrick Cattoir has an even important role. They don’t need any drums, because the slappin’ technique of bass player Selim Meiresonne provides both bass and drum at the same time. This all fits the wonderful voice of Kimberly Claeys (a.k.a. Little Kim) perfectly. Her voice maybe a bit innocent, but if you listen closely, you hear se has a big reach and she does some lovely singing with it. It really makes you feel good when you listen to their music!

The first song makes you want to hear more, and you get a lot more! Thingamajig is a real classic western swing hit, written by Cindy Walker and well known in the version of one of the Wills brothers [sic Johnnie Lee Wills], with Bob Wills and the Texas Playboys being the most famous. In this song Tom questions and Little Kim answers. After the calm „Midnight Cowgirl“ we get to the title track: „Riding the Rails“ that hits you like a freight train. On this song the brushes of guest musician Karlheinz Chambaere create the wonderful effect of an old steam train. You can hear the band really thought this one through!


When you think away the voice of “Little Kim” in „As I Slip Into Your Arms“, it could easily belong to the repertoire of Django Rheinhardt. Even the ghost of Stéphane Grapelli is apparent with guest musician Philippe de Chaffoy on violin. You don’t have to think away the voice of “Little Kim” though. She makes it a song that belongs to “the Alley Apple 3”. After “Ding Dong Mama“ you get a lovely instrumental tune: „The Alley Apple Stomp“ with a great leading part for Selim and his grand slappin’ technique on double bass. Listen carefully to the pounding rhythm he produces … and beware that it’s even more impressive on live shows!


They keep up this high quality for the remaining 7 songs of the CD with highlights as „Whoa Babe”, with the trumpet of Marie-Anne Standaert (The Rhythm Junks) lifting it up to a higher level. And „Ballad of the Old Oak Tree“ that already is a standard in the repertoire of “Little Kim & the Alley Apple 3”. After song 14 „Cornbread & Butterbeans“, you even get a bonus track: „When the Night Owl Sings“. A very intimate song [sic, about the deceased grandparents of both Kimberly And Tom] that really shows the band also excels in other genres like jazz.

This top notch debut album deserves to be heard by a large audience, because their extensive touring has led to a very balanced, well thought through CD with great songs! In times like these, filled with stories about the monetary crisis and all sorts of disasters, you get 15 songs that make you feel good instantly. And that is a huge achievement. We hope people won’t be put off by an obscure genre, not very well known by the public at large, because this is one hell of a CD. Just go to one of their shows and let them convince you … and buy the CD afterwards!
Vertaling: Tom De Poorter

 

Artiest info
Website  
 

INTERVIEW

 

Foto © Antoine Bouchier

de Vooruit, Gent - 14/02/10