Zelfs vandaag kan je blijkbaar buiten het cyberspace randgebeuren nog op ontdekkingen stoten. Want waar het jong volkje in Vlaanderen met duwtjes in de rug het podium op wordt gepromoot, schijnt er in het westelijk België al meer dan een jaar een muzikaal trio te bestaan, waar je nog nooit van hoorde, alhoewel zij intuïtief of des duivels goed weten hoe melodische muziek moet klinken. Het voorbije jaar zouden zij hier en daar zijn opgetreden zonder dat er veel ophef rond werd gemaakt. En op deze demo staan slechts vier tracks. Maar welke gevoelssongs! Eentje van henzelf, eentje van countryheld Willie Nelson en twee van Steve Earle, alles akoestisch opgenomen in de Sputnik Studio in Schoten.

Het groepje van drie, dat elkaar in 2008 vond, had daarvoor al speelervaring in een of ander genre: blues, jazz of rootsmuziek. Maar pas toen zij elkaar herkenden als verloren gewaande verwanten vormde zich een nieuwe familiekern, een muzikale biotoop waaruit nieuwe creativiteit opborrelde. Gitarist Dirk De Bruyn of Dwight heeft een warme stem, genre Buddy Miller of Kris Kristofferson, maar dan jonger. Katrien De Lombaert of Katie zingt met veel gevoel en ontlokt nostalgische klanken aan haar handvervaardigde viool die zij van haar vader kreeg. Contrabassist Jef Van Gool of Geoff is de derde schakel in dit hecht aaneengesloten groepje, dat een extatische liefdesverhouding aanging met alles wat mooi klinkt als het maar eerlijk is en een bluesy randje heeft. Dat brengt hen bij singer-songwriters als bijvoorbeeld Steve Earle of nog John Prine en Warren Zevon, wiens platen zij mogelijk koesteren als de laatste der vinylschatten.

Dwight en Katie zingen om beurt of tezamen en lijken van kindsbeen af vertrouwd met het songmateriaal uit de Amerikaanse singer-songwriter schatkamer. Op het allermooiste ‘Halo Round The Moon’ word je via Geoff’s hartverscheurende baslijnen mee opgetild naar desolate hoogtes. Maar of het nu hun eigen ‘Highway of Regrets’ is of een van Earle’s covers, de Kins leggen er hun ziel in. Inmiddels zijn de Kins wel druk aan het schrijven, hopelijk om vlug een Full Cd op de markt te brengen. In afwachting lijkt dit ensemble me het ideale akoestisch groepje om op het podium te verwelkomen in een of andere stemmige niet ‘hitgevoelige’ muziekclub.

Marcie