Compileren is een kunde: het samenstellen van goede verzamelaars is helemaal niet zo eenvoudig. Labels als Ace en Rhino hebben wat dat betreft al een hele goede reputatie, maar ook DixieFrog laat na "Roots & New 2006 - Dixiefrog 20th anniversary" en "Roots & New 2008 - For Blues Lovers", nu de opvolger, "A Dixiefrog Blues Night", een verzamelaar met een diversiteit van artiesten op de luisteraar los. Niet minder dan 18 tracks, goed voor 77 minuten al dan niet gesmaakte bluesmuziek. Op deze plaat staat een uitgekiende mix van bekend en minder bekende artiesten, zodat de plaat niet alleen voor het grote publiek maar ook voor de kieskauwer interessant is. Deze prettig geprijsde update van de Stand Van de Blues anno 2009, leert ons dat die niets minder dan springlevend klinkt, al dan niet vermomd als patser of juist volledig ontkleed, en de keur aan eigentijdse- en oude rotten geven stuk voor stuk blijk van een levenslange alliantie met het genre.

Veel verzamelaars luisteren niet altijd even prettig weg door de verscheidenheid aan deelnemende artiesten. De bands van deze sluiten juist prima op elkaar aan. Daarbij is het bijzonder gevarieerd en de achttien keuzes op deze cd bevatten zeer bekende namen, maar ook jong talent als een Wayne Lavallee die deze verzamelaar mag openen met het nummer "Big Country". Op de compilatie "Indian Reservation Blues" die begin dit jaar verscheen viel Lavallee meteen op. Als Métis draagt hij zowel de Cree Indianen als de Europese roots in zich. Een unieke stem met veel emotie is wel zijn bijzonderste troef. Liefhebbers van world music zullen niet alleen genieten van Wayne Lavallee, maar ook van Amar Sundy die meteen volgt met het nummer "L'Halem" uit het zo goed enthousiast onthaalde album "Sadaka". Een plaat waarop Franse, Engelse en in Saharoui gezongen talen, fingerpickende gitaar, accordeon, fluit, cimbalen, vrouwenkoren en Afrikaanse ritmes samen worden verweven tot een uitheems klankentapijt. Verder ontmoeten we op Sundy’s album ook Eric Bibb en Pura Fé als special guests. Beide artiesten vinden we trouwens ook op deze compilatie terug, Bibb met de song "Wayfaring Stranger", een track uit zijn nieuwe release "Booker's Guitar" die februari volgend jaar zal verschijnen en met Pura Fé genieten we van de bluesy gospel "Red, Black On Blues" die begint met intense slaafse gezangen, drijvend op een sprankelende banjo en slidegitaar, maar gaandeweg een modern tintje krijgt met de elektronische percussie en heerlijk doorkruist wordt met de rappende speech van rapper Brutha War. Deze song is de opener van haar pas verschenen album "Full Moon Rising". Wie Pura Fé live wil genieten, een concert waarbij ze aantoont hoe de oudste bluesvormen hun wortels in Afrika hebben, maar evengoed in het Amerikaanse continent, kan haar binnenkort gaan bewonderen want maart 2010 komt ze op tour.

Voor nummer 3 ging de keuze naar de Noorse bluesgitarist Bjørn Berge die dit jaar een platendeal tekende bij het Dixiefrog label. Zijn inmiddels 10e album "Fretwork" is in de maand oktober verschenen en is gevarieerder dan ooit. Op dit album trekt hij zijn solide geluid open middels een aantal gastoptredens en bijvoorbeeld gebruik van viool. Deze onvermoeibare, uitzonderlijke gitarist zet bluesrock onder hoogspanning, met niets meer dan zijn akoestische gitaar en zijn rechtervoet. Zij die één van zijn concerten hebben gezien in de maand oktober in ons kleine landje weten dat hij solo weet te klinken als een volwaardige band, het was dan ook een 'must see' voor de gitaarliefhebber en reden genoeg om Bjørn Berge te interviewen over zijn album "Fretwork". Maar ook voor DixieFrog reden genoeg om deze nieuwkomer in hun stal te verwelkomen met twee songs op deze cd. Meteen ook een must voor liefhebbers van energieke slideuithalen. "Crazy Times" is de opener van "Fretwork", een zeer ritmisch gespeelde song dat drijft op een aanstekelijke gitaarriff, zelfs gipsy getint door de intensieve strijkerbehandeling en het andere nummer is een intieme bewerking van Charles Brown en John Moore’s West Coast blues klassieker "Drifting Blues" met zijn spooky slideuithalen.

Nico Wayne Toussaint kon natuurlijk ook niet ontbreken en vinden we hier op vier met het nummer "Balade Du Bois Joli" uit zijn nieuwste cd, "Blues Entre Les Dents". Deze ook hier populaire Franse bluesman die op al zijn vroegere cd’s Amerikaanser klonk dan vele Amerikanen gaat op deze cd de uitdaging aan om het grootste deel van de nummers in het Frans te zingen. De bluesliefhebber zal wel verbaasd zijn, Toussaint is op deze nieuwe plaat iets minder breed van opzet als op zijn voorgangers, maar dit zonder aan virtuositeit in te boeten, het maakt alleen deze verzameling songs zeer gevarieerd.

Maar ook de andere tracks van "A Dixiefrog Blues Night", zijn prima als aanvulling voor ieder blues verzameling, er van uit gaan dat veel van deze bekende namen nog niet in uw verzameling zitten. Met deze compilaties weet DixieFrog onze horizon weer een beetje te verbreden. Deze verzamelaar geeft een wat verdere kijk hierop, gezien de songkeuzes zorgvuldig zijn, maar ook een licht doen schijnen op een groepje minder bekende muzikanten, zoals een Bill Deraime, van wie we zijn album "Le Chanteur Maudit" in februari van volgend jaar mogen verwachten. Ik zal tot slot nog wat namen vermelden als: Mighty Mo Rodgers, Billy Price & Fred Chapellier, Tom Principato, Jean Jacques Milteau, Leadfoot Rivet, Neal Black .... Het spreekt voor zich. Een schijfje die de luisteraar zin doet krijgen om andere Dixiefrog-cd’s binnen te halen.