SPIKE FLYNN – IT’S ALRIGHT

Spike Flynn is een singer-songwriter uit Rozelle, een klein dorpje ten westen van het stadje Forbes in het Australische New South Wales. Hij componeert al liedjes en schrijft al songteksten sinds zijn prille jeugdjaren en heeft zich alsmaar meer bekwaamd in deze kunst door de vele levenservaringen die hij sindsdien heeft mogen opdoen.

Zoals u zelf op de hoesfoto kan vaststellen is hij momenteel niet meer zo jong en heeft het blijkbaar erg lang geduurd vooraleer Spike Flynn zijn liedjes kon opnemen en op een cd aan de buitenwereld voorstellen. Met het album “It’s Alright” is het eindelijk zo ver. Het negen songs tellende schijfje werd in de studio van muziek voorzien door Ian Heffernan (drums), Brian O’Rourke (bas), Micky Young (saxofoon), cd-producer Graeme Molloy (piano en keyboards), Dave Fitzgerald en Jim Rush (gitaren) en Steve Shirvington (mondharmonica).

Spike Flynn hanteert een vertelstijl in zijn nummers met verhalen die breed uitgeschreven staan in het bijhorende tekstboekje. De cd begint met de titeltrack “It’s Alright”, een stevig uit de kluiten gewassen laid back gezongen nummer van bijna 9 minuten. Die relaxte stijl blijft aanwezig in de meeste liedjes op dit album, zoals bij “Fallin’ Rain Blues”, de alweer haast 9 minuten durende cowboy- & westernsong “Silver Nitrate Serenade” met opvallende mondharmonica- en saxofoonklanken.

Wat meer swing horen we in het uptempo gebrachte “Falling Into Love (Out Of Self Defence)”. “Hard Times” is dan weer een mooie pianoballad over liefdesverdriet en het gevoel van gemis van een ex-geliefde. “Like A Runaway Train” wordt gebracht als een countryrocker met opnieuw de piano van Graeme Molloy als centraal instrument.

Het naar ons gevoelen één der mooiste nummers op “It’s Alright” is opnieuw een ballad en heet “The Penny Whistle Lament” met een zachtjes zingende en nostalgisch overpeinzende Spike Flynn in de hoofdrol. De ‘Phil Bosmans’ in deze zanger komt daarna naar boven in het belerend profetische “That’s The Way It Goes” over de ons aller toegewenste berusting in het lot.

Nog één keer schitteren tot slot in het afsluitende akoestisch gebrachte “Hold On” en dit album loopt op zijn einde. Met zijn hoge graad van herkenning en rustgevendheid mogen we deze cd toch geslaagd noemen en bij u aanbevelen voor een relaxmoment in uw luie zetel naast uw geliefde die graag een glaasje wijn met u zal willen delen.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

video