HARPER - STAND TOGETHER
Peter D. Harper, een Engelse jongen die samen met zijn vader naar Perth emigreerde naar Australiƫ heeft zijn naam niet gestolen, hij is inderdaad een crack op bluesharp en didgeridoo. Zijn voornaam liet hij vallen, en tijdens ons interview met hem bijna twee jaar geleden merkten we dat hij die om wat voor reden ook ook angstvallig geheim probeerde te houden. Hij gaat dus voortaan als Harper door 't leven, woont momenteel, na Melbourne, in het Amerikaanse Michigan en heeft zijn derde cd voor het Blind Pig label net klaar, de opvolger van "Day By Day" uit 2008.

In datzelfde interview had Harper al voorspeld dat een nieuwe cd wat op zich zou laten wachten, maar hij beloofde toen dat het een extra lange zou worden, minstens 15 songs. Die belofte is slechts ten dele nagevolgd: We hebben inderdaad wat moeten wachten, maar in plaats van 15 songs werden het er slechts 12.

Net als de streefregel van enkele van de Rootstime recensenten echter is het niet de kwantiteit, maar wel de kwaliteit die belangrijk is, en die is er op deze nieuwste Harper voldoende. Voor wie gek is op wat prachtig mondharmonicawerk, doorspekt met invloeden van down under door het gebruik van de didgeridoo is het volop genieten geblazen.

Hoewel Harper nog steeds als een bluesartiest aan zien wordt is zijn muziek meer een mix van funk, blues, soul, worldmusic en pop. Een ander belangrijk element in zijn muziek is en blijft de boodschap die hij in zijn teksten meegeeft. Die was al belangrijk in zijn vroegere cd's maar die teksten worden steeds belangrijker. De titels zeggen al voldoende op sommige momenten, neem bijvoorbeeld "Love= Peace= Freedom", en meteen heb je drie van zijn belangrijkste onderwerpen voor zijn songs.

Maar door het contact met de Aboriginals, die hem ook de kunst van het echte didgeridoo spelen leerden, heeft hij natuurlijk ook die spirituele verbondenheid met de aarde en de natuur regelmatig als thema voor zijn songs. "I never Want" is een van die songs, waarin hij de schoonheid van de Australische natuur bezingt. De titeltrack "We Stand Together" is eveneens een prachtsong, waar het wilde, mystieke en primitieve geluid van de didge perfect versmelt met het hedendaagse geluid van gitaren en bluesharp. Op harp hoor ik vooral gelijkenissen met het geluid van Sugar Blue, dus een wat meer technisch, vlugger mondharmonicaspel, waar jazz saxofonisten en trompetspelers als Miles Davis dan weer de basis voor legden. Harper is bovendien een prima zanger, die een Motown sfeertje weet te brengen op vocaal gebied met zijn sterke stem, boordevol gevoel en sfeer. Dit doet hij op een relaxte, vertellende manier, een beetje J.J Cale gewijs, maar wel met hier en daar een funky laagje er bovenop.

Voeg dit alles samen en je weet dat Harper een aparte tak van de bluesmuziek bewoont, en een geheel eigen geluid heeft weten te creƫren. Zij die het geluk hadden hem aan het werk te zien, ondertussen al bijna twee jaar geleden op Pjeireblues zullen dit volmondig beamen, wie er niet bij kon zijn toen, heeft de kans met dit kleine meesterwerkje!

(RON)



 

Artiest info
Website  
 

Label: Blind Pig

Distr: Music & Words (NL) Parsifal (B)

video

interview