MARK OLSON - MANY COLORED KITE

Er waait een zalige zomerbries door “Many Colored Kite”, het nieuwe solo-album van ex-Jayhawks boegbeeld Mark Olson. De ondergesneeuwde, sombere sfeer van het vorige album “The Salvation Blues” smelt meteen weg bij de zonovergoten gitaarmelodie die openingstrack “Little Bird Of Freedom” inluidt. Olson is eindelijk opnieuw gelukkig, heeft weer hoop op de toekomst, lacht het leven tegemoet en geniet met volle teugen van de kleine dingen des levens, zoals de talrijke duiven die hij ‘s ochtends begroet in de akoestische parel “Morning Dove”. Brede opklaringen dus in het leven van Mark Olson en dat mocht ook wel na een periode vol tegenslagen die hij verwerkte in die zwaarbewolkte voorganger “The Salvation Blues”. Niet dat Mark Olson plots een vrolijke Frans Bauer geworden is. Zijn nieuwe songs zullen nog steeds geen polonaises op gang trekken op schlagerfestivals, noch festivals in vuur en vlam zetten. Het etherische klankbeeld doet eerder wegdromen naar lang vervlogen, zorgeloze zomervakanties van toen het leven nog simpel en duidelijk was.

Zo geurt het melancholische “Little Bird Of Freedom” naar het hippietijdperk en het daarmee gepaard gaande gevoel van vrijheid eind jaren ’60. Een gevoel dat nog versterkt wordt in het refrein, waarin Mark Olson hemels harmonieert met new folkie Jolie Holland. Herinneringen aan Gram Parsons & Emmylou Harris zijn dan ook nooit ver weg en vanwege z’n in patchouliwalmen gehulde folkrockgeluid had “Little Bird Of Freedom” niet misstaan voor of na “Hickory Wind” op “Sweetheart Of The Rodeo” van The Byrds. Net als titeltrack “Many Colored Kite”; ook zo’n typische feelgood hippiesong, waarin Olson de multiculturaliteit verheerlijkt. Het dromerige, naar weidse bloemenvelden geurende “Life Beside Us” breit, zoals z’n titel doet vermoeden, daarna op hetzelfde thema voort, net als het rustige, levensbeschouwende “Beehive”, waarin Olson de rijkdom aan religies in onze moderne multiculturele samenleving behandelt en een zwerm violen het nummer zachtjes naar hemelse regionen tilt.

Jolie Holland is overigens niet de enige folk coryfee waarmee Olson in duet treedt op “Many Colored Kite”. Producer Beau Raymond, bekend voor z’n werk met freak folk goeroe Devendra Banhart, contacteerde niemand minder dan freak folk koningin Vashti Bunyan en zodoende kwam via email het psychedelische “No Time To Live Without Her” tot stand. Elders harmonieert Olson met zijn nieuwe muze Ingunn Ringvold, wier sirenenstem hem in 2006 naar Noorwegen had gelokt. Olson nam Ringvold op zijn beurt mee naar zijn thuisbasis Joshua Tree in de Californische woestijn, waar hun vruchtbare samenwerking leidde tot de pure liefdesliedjes “Bluebell Song”, waarin Olson zijn nieuwe geliefde op een voetstuk plaatst, en het vol van verlangen bezwangerde “More Hours”. In “Kingsnake”, dat met z’n gevleugelde pianomelodie en aanzwellende violen het album naar z’n absolute hoogtepunt voert, worden de bedrieglijke verleidingen die een verliefd stel op z’n liefdepad kruist, weggespoeld met melk en honing.

Na het twee jaar oude “Before The Flood” met Gary Louris duikt Mark Olson geheel tegen onze verwachtingen met een nieuwe soloplaat op. Door die hernieuwde samenwerking met zijn oude Jayhawks maatje hadden wij immers stiekem op een nieuwe Jayhawks plaat gehoopt. Hoewel Mark Olson wat dat betreft niets uitsluit in de toekomst, richt hij nu al z’n aandacht en energie op deze nieuwe soloplaat die hij samen met levensgezellin Ingunn Ringvold het komende jaar zal promoten. In afwachting nemen wij deze fraaie “Many Colored Kite” binnenkort alvast mee naar het strand. Het worden nog mooie, zwoele zomeravonden dankzij het balsemende “Many Colored Kite”.

RoenHetZwoen

 

Artiest info
   
 

Label: Rykodisc
Distr.: Rough Trade