De nieuwe heidenen oftewel ‘New Heathens’ uit New York is een in 2005 opgerichte vijfkoppige formatie die country en rockmuziek in elkaar vermengen tot een eigen sound die ze tentoon spreiden op het album “Hello Disaster”.

De songs van de band worden door 3 groepsleden geschreven met het grootste aandeel voor zanger Nate Schweber, maar ook gitaristen Domenick Tiziano en Butch Phelps tekenen voor 3 nummers op dit album. Bassiste Brandy Wood - die vroeger deel uitmaakte van de formatie ‘Cracker’ - zorgt ook voor harmony vocals en drummer Eric Seftel completeert ‘New Heathens’.

“Hello Disaster” is hun tweede plaat na hun in 2006 uitgebrachte “Heathens Like Me”. Op dit nieuwe album krijgen we elf songs voorgeschoteld waarin rock and roll, country en folk verweven worden tot nummers die aan gelijkaardige artiesten als The Backsliders, The Jayhawks en Wilco doen denken.

Al bij “Crybaby” - de eerste song op deze plaat – geven ‘New Heathens’ hun visitekaartje af en in de volgende tracks bevestigen ze hun ingeslagen muzikale richting in songs als “I Thought You Were My Friend”, “Thankless War” en “Don’t Think I Can’t Stop (Just Because I Don’t)”.

In het als de pest swingende en door Butch Phelps gezongen “Pig Pen” wordt een op drumbeats drijvende country stomp gebracht om meteen daarna resoluut de zachtere toer op te gaan in de ballad “Only Gets Better”. Dit tragere werk is een genre dat ze ook uitstekend beheersen, getuige daarvan eveneens het afsluitende nummer “Bastard Like Me”.

Maar in de ritmische nummers die met hoge snelheid gebracht worden voelt dit vijftal ‘New Heathens” zich toch op hun opperbest. Dat tonen ze in drie elkaar opvolgende uptemposongs “Feelin’ Lucky Again’, “Proud Highway” en “27 Years” dat door zijn componist Domenick Tiziano wordt gezongen.

Er staat geen enkel zwak nummer op deze cd en dat is op zich al een uitstekende prestatie van deze dynamische formatie. Ook een pluim voor producer Eric ‘Roscoe’ Ambel die ook hun debuutalbum produceerde en dit werk eerder ook al deed voor o.a. Nils Lofgren, Mojo Nixon en Marshall Crenshaw.

(valsam)