Alle vrouwen aan de macht. Zolang je deze recensie maar niet aan mijn echtgenote laat lezen durf ik deze stelling hier wel te deponeren. Als er tussen die machtige vrouwen een dametje als Talia Segal opduikt heb ik er misschien nog minder problemen mee dat de ‘ladies in power’ komen. Zij is namelijk een heel leuke verschijning (zei het chauvinistische ‘male pig’), componeert mooie liedjes en beschikt over een zeer aangename en emotievolle stem om die liedjes te zingen.

Dat bewijst ze op haar eerste full-cd “Atlas’ die volgt op “Nonprophet”, een ep-tje met vijf liedjes uit 2007 waarvoor ze al op zeer positieve kritieken in de vakpers kon rekenen. “Atlas” verzamelt dertien eigen composities waaronder ballads en uptempo nummers die ze met haar erg op Sarah McLachlan gelijkende stem zingt. Elke song staat op zichzelf en beschikt over een geheel eigen opbouw.

Of het nu gaat om lekker swingende nummers als “Mona Lisa Smiling” en “Perfect Ten”, zachte popsongs als “Smoking Gun” en “Whole Wide World”, een jazzy melodietje als “Honeydew Smoothie” of om intimistische ballades als “Fell”, “Home” en “Paint The Stars In Heaven”, telkens weer weet Talia Segal aan elk nummer een eigen persoonlijk cachet mee te geven. Dat geldt natuurlijk misschien nog het meest voor de afsluiter van deze cd: “Haftachat Shalom”, een in het joods gezongen akoestisch liedje waarvan wij de tekst jammer genoeg niet kunnen verstaan.

Twee liedjes uit deze cd werden intussen al geselecteerd voor de finale van de gerenomeerde ‘John Lennon Songwriting Contest’ in 2009. Dat de keuze hiervoor viel op “Whole Wide World” en het uptempo nummer “Coney Island” lijkt ons alleen maar geheel terecht.

Talia Segal heeft deze cd opgedragen aan de veel te vroeg overleden ‘King Of Pop’ Michael Jackson . Zelf beschikt ze over een zachte, sexy en fluwelen stem die haar mettertijd misschien ook wel een plaatsje zal kunnen bezorgen tussen de grotere vrouwelijke vocalisten van deze generatie.

(valsam)