Amper 25 jaar is Jordie Lane uit het Australische Melbourne maar hij heeft toch al het stemtimbre van een zanger die de zwoele watertjes des levens al allemaal heeft doorzwommen. Met “Sleeping Patterns” levert hij nu zijn debuutplaat af waar hij zo’n vier jaar heel intensief aan gewerkt heeft en de songs één voor één heeft bijgeslepen en gepolijst tot de ruwe diamanten die ze uiteindelijk geworden. De liedjes sieren op briljante wijze deze mooie cd van een muzikant die als rijzende ster aan het muziekfirmament kan omschreven worden. Als hij maar niet gaat zweven bij al die loftrompetten die er geschald worden over zijn eerste album. Naar onze bescheiden mening is dit echter een haast onbestaand risico want daarvoor staat deze jonge zanger te nuchter in het leven.

Dat kan je zelfs horen in de teksten van zijn liedjes op “Sleeping Patterns”. Soms zingt hij met fluwelen stem, dan weer grappig en sober en nog een andere keer op typische countrywijze. Daardoor is de variatie in de songs op deze cd zeer groot en ook aantrekkelijk voor de luisteraar die van de ene verbazing in de andere terecht lijkt te komen. Samen met de Canadese songschrijfster Tracy McNeil maakt Jordie Lane ook deel uit van het duo ‘Fireside Bellows’ waarvan onlangs ook een eerste cd op de markt is verschenen.

Deze soloplaat werd in amper vijf dagen zo goed als live opgenomen in een grote opslagruimte waardoor de echtheid en originaliteit van de liedjes zo goed mogelijk geconserveerd werd. Rootszanger Jeff Lang en popartiest Tim Hall zorgden samen met Jordie Lane voor de productie van deze cd en hun lange ervaring als muzikant zit hoorbaar verweven in de opnamekwaliteit van de nummers op “Sleeping Patterns”.

Jordie Lane is een grote aanhanger van de traditionele folk, blues en countrymuziek en zijn muzikale voorbeelden zijn artiesten als Gillian Welch, Hank Williams, Townes Van Zandt en Bob Dylan. Het mooie aspect aan zijn werk is dat je die invloeden wel kan herkennen maar dat hij er vooral in slaagt om toch een heel eigen geluid te creëren en zijn eigen verhalen op een heel geloofwaardige wijze aan de man (en vrouw) te brengen. De ballade over “The Publican’s Daughter” is daar in het begin van deze cd al een uitstekend voorbeeld van.

In “War Rages On” - dat over de oorlog in Vietnam gaat - maakt hij handig gebruik van een zeer subtiel toegevoegde blazerssectie. De ‘working man blues’ van “Dig Straight Through” klinkt nadien wat onwezenlijk uit de mond van een zo jonge artiest. Maar de ballads “The Day I Leave This Town”, “Clearer You’ll See” en het heerlijke, sober gebrachte “I Could Die Looking At You” laten Jordie Lane op het hoogtepunt van zijn kunnen horen. En dan hebben we het nog niet gehad over de twee beste tracks op “Sleeping Patterns”, zijnde de aan Ryan Adams schatplichtige songs “Walking That Way” en de pianoballad “Love Has Locked The Door” die ons tegen het einde van het album wordt geserveerd met twee keer superbe zangprestaties van Jordie Lane.

Moeten we nog duidelijker zijn: schaf deze cd maar blindelings aan en geniet met mate maar ook met volle teugen van een zanger en getalenteerde liedjesschrijver die aan het prille begin van een grootse carrière staat met zijn allereerste soloplaat “Sleeping Patterns”.

(valsam)