Seattle is gekend als één grote kweekvijver van muzikaal talent en op regelmatige basis verschijnt er een splinternieuwe naam aan het muziekfirmament van een artiest die in die Amerikaanse stad gehuisvest is. Clayton Ballard is een folkmuzikant uit Seattle die zich gespecialiseerd heeft in het schrijven van duistere ‘murder ballads’ en excentrieke songs in de stijl van artiesten als Nick Cave, Tom Waits en Bob Dylan.

Dat deed hij in 2008 voor het eerst op de cd “The Height Of Modesty”. Zelf bespeelt hij banjo, mandoline, accordeon en akoestische gitaar maar voor de opnamen van zijn nieuwe cd “Civilized Villains” heeft hij wijselijk toch een breder arsenaal aan muzikanten mee de studio in genomen. Dat de bluesgrassmuziek aan de basis van meerdere nummers op dit album ligt kan niet ontkend worden maar Clayton Ballard steekt zijn liedjes op dit soloalbum toch voornamelijk in een pop- en folkkleedje.

Ballard is naast zijn solowerk ook nog actief als groepslid en leadzanger van de formatie ‘jerel’ waarin meer funk en rock gespeeld wordt maar waarbij ook die typische bluegrassinstrumenten een vooraanstaand plaatsje krijgen.

Laat ons dan maar even een kijkje nemen naar de dertien songs die op “Civilized Villains” werden opgenomen. De humoristische kwinkslag in de tekst van het nummer “Present For the President” ligt voor de hand en het aanstekelijke, meezingbare refreintje van “Lone Tree (The Legend Of)” geeft dit nummer een heel mooi extra cachet. Maar onze volledige aandacht wordt voor het eerst getrokken door het prachtige nummer “What Martyres Leave Behind” waarin Clayton Ballard’s zangprestatie uitmuntend genoemd mag worden en de klank van accordeon en viool alweer voor een heel speciale sfeerzetting weten te zorgen.

Er werden ook drie covers op dit album toegevoegd, te weten Depeche Mode’s “John The Revelator”, Trailer Bride’s “Ghost Of Mae West” en het heerlijk mooie “This Place Is A Prison” van ‘The Postal Service’. Ander opvallend fijn materiaal op deze cd is de zachtjes voortkabbelende song “Pay The Piper” en het op akoestische wijze gebrachte “I Rain Animal Tea” waarin Clayton Ballard vocaal op topniveau presteert. Enkel het schreeuwerige en ruwe “Killer On The Railroad Track” valt helemaal uit de toon van deze cd en had voor ons niet op dit album gemoeten.

Clayton Ballard is in de eerste plaats een uitstekende zanger met een warme, melancholische stem die om aandacht schreeuwt en voortdurend weet te boeien in alle songs op deze heel aantrekkelijke cd, die wij heel warm durven aan te bevelen bij de liefhebbers van de beter gebrachte ‘murder ballads’.

(valsam)