De eerste track “Nietzsche Finds A Bullfight” op het album “nadir” van de Canadese éénmansformatie ‘String Bone” begint met zigeunerachtig vioolspel door Antonia Munro en doet iets heel anders vermoeden dan wat er uiteindelijk op de rest van deze cd aangeboden wordt.

Eigenlijk is ‘String Bone’ een alt.country en folkproject dat ontstaan is rond het zang- en songschrijverstalent van Barry James Payne uit Ontario. Hij speelde sinds de jaren ’80 mee in diverse rockgroepjes waarvoor hij toen ook al songs pleegde te schrijven. In de teksten voor de songs op ‘nadir’ verhaalt hij over zichzelf, over de belevenissen in zijn leefwereld en in de grote wereld rondom hem en beschrijft hij hoe hij de dingen en de gebeurtenissen observeert en interpreteert.

Gitarist Shannon Lynn speelt mee op meerdere songs en stond ook borg voor de uitstekende productie van deze tweede ‘String Bone’-cd die volgt op het ep-tje “The Killing Town” uit 2008. Een andere opvallende naam in het lijstje van contribuerende muzikanten is die van Bob Egan, de virtuoze pedal steelgitarist van de formatie ‘Blue Rodeo’ (en voordien bij Wilco) die zijn favoriete instrument voor de ideale sfeer laat zorgen in vijf tracks op dit album. Countrymuziek is dan ook voornamelijk het vertrekpunt voor de elf songs die Barry James Payne voor ‘nadir’ heeft geschreven.

Een eerste hoogtepunt wordt al aangereikt in de countryballad “Midnight Train” waarin Nicole Andrea Aube voor mooie harmony vocals zorgt. Van een gelijkaardige hoogstaande kwaliteit is het emotievol gebrachte nummer “Southern Ontario Chill’ met alweer supermooi pedal steelgitaarwerk van Bob Egan. Het nummer gaat over de minder mooie kanten van de stad Ontario, die ook het onderwerp uitmaken van “Killing Town” en “Wash Away Your Sins”, twee andere tracks op deze cd.

Opvallend is dat er op het cd-hoesje vermeld wordt dat alle songs al in 2006 werden geschreven en dat Barry James Payne nu - pas na drie jaar - tien nummers uit een verzameling van 24 songs heeft geselecteerd om voor ‘nadir’ opgenomen te worden. Op die wijze ben je natuurlijk wat meer overtuigd van de kracht van de overgebleven songs en dat kan ook de luisteraar getuigen door songs als “If I Had A Dream”, ‘And We Laughed” en countryballad “Portland, Maine”.

Het enige uptemponummer op ‘nadir’ is het rockende “Too Young For Romance” waarin Payne klinkt als een jonge versie van Elvis Costello ten tijde van ‘Oliver’s Army’. Het einde van deze plaat verrast nog eens positief met het op de zachte klanken van piano, viool en accordeon (gespeeld door Paul Shilton) geneuriede ‘Honfleur”, een ronduit prachtige nummer.

Dit brengt ons tot de fase van conclusies: ‘nadir’ is een cd die bij elke beluistering blijft groeien omwille van de hoge kwaliteit van de individuele songs op het album, de schitterende vocalen van Barry James Payne en de ontegensprekelijk bepalende muzikale bijdragen van enkele topmuzikanten. Kortom, een heel fijn plaatje voor valavonden met ondergaande zon en de geliefde onder de arm.

(valsam)