Bugs Henderson & The Shuffle Kings, een absolute bluesgrootheid uit Amerika. Bugs heeft met grote namen als BB King, Freddie King, Eric Clapton, Roy Buchanan, Allman Brothers, Leon Russell, James Burton en vele andere gespeeld. Een man die vanaf zijn 6de levensjaar al gitaar speelt en altijd al interesse heeft gehad in de bluesmuziek. Groot geworden door klein te beginnen van kleine kroegjes de stap gemaakt heeft naar het grote podium waar hij met de absolute grootheden stond. Maar Bugs verkoos zijn familie boven zijn muziek en speelt nu alleen nog maar uit liefde voor de muziek.

Henderson werd geboren in Palm Springs Californie, de geboortestaat van legendes als Vaughan, Gibbons en Winter en groeide verder zoals deze heren op in de Texaanse muziekscène. Sinds de jaren ’60 was hij reeds actief in de legendarische garageband Mouse & The Traps, maar is vooral een veelgevraagd sessiegitarist geworden, een gitaarvirtuoos die nu zijn blues mengt met rock, country, swing en jazz. Zijn vriend Freddie King spoorde hem in die vroege jaren '60 zijn eigen band op te starten, hetgeen in de volgende vier decennia resulteerde tot een succesvolle reeks van 15 albums tot nu zijn recente dubbele live-cd, "Vienna Calling -From Austin To Austria", waarop Bugs ten volle bewijst dat hij nog steeds een belangrijk, even krachtig als inventief gitarist blijft.

Zoals de titel van deze dubbelaar laat vermoeden bevat CD 1 livemateriaal opgenomen tijdens zijn concerten in Austin en Wenen in 2008 en bevat CD 2 echter de audio van de eerder verschenen DVD "Live at the Granada", een concert van twee jaar daarvoor opgenomen in Dallas. "Vienna Calling" bevat een prima dwarsdoorsnede van het oeuvre van deze blanke Texaanse bluesveteraan, die oneindig meer variatie en subtiliteit in zijn gitaarspel weet te leggen dan de meeste van zijn concurrenten. Waar menige blanke bluesgitarist vooral de power-aspecten van zijn instrument verkent, laat Henderson horen dat de echte blues toch vooral een kwestie van gevoel is.

CD 1 begint sterk met een funky versie van Leon Russell’s "Big Legged Woman" om verder deze zeer uitgebalanceerde set af te wisselen met eigen werk als "Straight to Hell", "You Ain’t Nothin’ to Texas", "Interview with the Vamp", "Look What Love Can Do", "I Want the MF", "Fantasy Girl" en prima uitgekozen covers waaronder Cream’s "Sunshine of your Love" tot een rockabilly medley die start met een mooie versie van Johnny Cash's "Folsom Prison Blues".

Op CD 2 vinden we naast Linda Waring (drums), Shuffle King Keith Jones (bas), Tommy Young (Hammond B-3), Kirby Kelley (gitaar) onze Bugs terug met een bijna andere setlist. Zo opent deze CD met Bob Dylan’s "Highway 61 Revisited", een shuffle met veel Elmore James invloeden, meteen horen we ook dat het op dit concert er iets steviger aan toe zal gaan. De minimale bezetting van de eerste CD heeft hier plaats gemaakt voor een wat uitgebreidere setting hetgeen de twaalf nummers meer uitstraling geeft, vooral Nitzinger’s "Texas Blues/Jellyroll", Memphis Slim’s "Rock me Baby" en zijn eigen "Tom’s Trip to Texas" worden hier lekker uitgesponnen waarbij Bugs zijn ruby red six string 'Paul Reed Smith' regelmatig naar galop spoort waarbij hij dan ook veelvuldig gebruik maakt van de tremolo, wah wah en overdrive pedaal.

Dat deze concerten bijzonder afwisselend en boeiend kunnen zijn bewijzen deze twee schijfjes, Henderson biedt gewoon een breed scala aan bluesstijlen die stuk voor stuk voorzien worden van het hem kenmerkende rauwe randje, waarbij zijn energie hoorbaar rijkelijk werd gedeeld met de aanwezigen.