Zij die al een tijdje met rootsmuziek bezig zijn zullen bij het horen van de naam Danny Kortchmar of "Kootch" zoals hij bij de insiders bekend staat, dadelijk denken aan de grote producties uit de jaren zeventig van de "Westcoast scène". Hij speelde onder meer gitaar op Carole King's "Tapestry" en schreef songs voor Jackson Browne's "Running On Empty" en zijn nieuwste release en Don Henley's "Dirty Laundry". Als producer kon hij Billy Joel's "River Of Dreams" en Don Henley's "The End of Innocence" op zijn palmares schrijven. Enkele jaren geleden zag ik zijn naam als producer plots opduiken op een cd van een van mijn favoriete bands, namelijk "Johnny Hoy and The Bluefish", een onderschatte blues-en rootsband uit Martha's Vineyard met onder meer Paul Size, de ex Red Devils gitarist in hun rangen.

Danny Kotchmar was dus nog steeds actief na al die jaren, meer zelfs hij had een eigen band ondertussen:Slo Leak. Die vormde hij samen met de onvolprezen Charlie Karp, jarenlang gitarist bij Buddy Miles, een man die even belangrijk is voor het groepsgeluid als hij, beiden zingen namelijk en spelen gitaar in de band. Het is echter hoofdzakelijk Charlie die met zijn "Howlin Wolf" stemgeluid de leiding neemt, terwijl de meeste gitaarinterventies van Danny komen. Bassist Kenny Owens is een naam die bij diegenen die zich regelmatig verdiepen in hoesnota’s ook een belletje zal doen rinkelen. Lange tijd was hij Jose Féliciano's bassist en ook naast Paul Simon zag men hem regelmatig op het podium. Kevin Hupp tenslotte zorgt voor de percussie, een drummer kan je hem gewoonweg niet noemen, hij is meer een ritmemaker, want zijn arsenaal van middeltjes om voor ritmes te zorgen is zeer divers en hedendaags en beperkt zich niet enkel tot drums.

Dat geeft ook direct al aan dat Slo Leak geen gewoon bluesbandje is, maar een groep die met zijn tijd mee is en gebruik maakt van alle studiotechnieken en snufjes van nu zonder echter de puurheid en de basis van de blues te vergeten. Loops en samples van oudere bluesopnames en andere stijlen vlechten zich haast ongemerkt doorheen de eigen opnames en vormen samen een hedendaagse bluesy soundscape, leuk om naar te luisteren, en zeer verfrissend. Je hoort bijvoorbeeld "Spoonful", dat door de stem van Karp aan het origineel van Howlin Wolf herinnert, maar er tegelijkertijd door de uitstekende mix van geluidswizard John Arrias (o.a Little Feat) compleet van verschilt. Het swampy gitaarspel van Kootch past hierbij wonderwel. Dit is duidelijk blues anno 2010.

Ook vormt net het contrast in de gitaarstijlen van beide heren wonderlijk genoeg een perfecte aanvulling voor mekaar als ze samen spelen.. Enkele covers, zoals het hoger vernoemde "Spoonful" van Willie Dixon en Little Walter's "Crazy Mixed Up World", maar hoofdzakelijk eigen nummers vormen deze "New Century Blues", ondertussen al Slo Leak's derde release. Een erg sterke cd werd dit, die we hier regelmatig zullen draaien. We kunnen deze plaat in feite in één enkel zinnetje typeren : Slo Leak gaat met zijn muziek tegelijkertijd back to the roots and into the future. Ze hebben hun titel dus wel heel bewust gekozen.

(RON)