Dank zij een persoonlijke handtekening op zijn album ‘Cold As Ice’ van Jr. Hooker hemzelf, weet ik dat de zoon van John Lee Hooker in 2006 door België trok. Dat is inmiddels al vier jaar geleden en intussen heeft hij nog het album ‘All Odds Against Me’ uitgebracht. Tevens is hij de eerste bluesman/superheld in een animatievideo van de hand van de Fransman Laurent Mercier, op Hooker’s website te bezichtigen.

Bij zijn passage in de Dieste bluesclub ‘Borderline’ werd destijds zijn muziek niet op band vastgelegd. In Turkije was dat wel het geval, toen hij daar in Istanbul Live op het podium stond en de menigte begeesterde met zijn funky blues. Meer dan één uur trad hij op, omringd door zijn zevenkoppige band, en je hoort het enthousiasme van het publiek uitdijen, blij om de zoon van John Lee Hooker senior in levende lijve te kunnen beluisteren. Junior zelf vuurt aan met ‘Put your hands together’ en het stimulerende ‘Do you want to have a good time’.

Net zoals zijn zus Zakiya heeft Hooker junior het muzikaal talent van zijn vader geërfd. Los van de invloeden van zijn vader zou Jr. Hooker sowieso ook zijn weg gebaand hebben in het bluescircuit, gedreven door muzikale passie en vanuit instinctieve overlevingsdrift. Geboren in Detroit vervoegde hij zich al vroeg met zijn vader bij andere muzikanten en volgde zijn vader tot op de scène. Hij werkte als achttienjarige zelfs mee aan diens album ‘Live At Soledad Prison’. Zijn leven verliep verder alleszins turbulent maar de bluesman in hem hield stand en leverde strijd met zijn demonen. In 2005 won hij nog een Blues Award en zowat jaarlijks wordt hij opnieuw genomineerd.

Nu op zijn vierde album, samen met Frank Thibeaux geproducet, toont hij zich een expressieve bluesman die zang, ritme en entertainment zowel Live als op plaat laat aansluiten. Zijn blues werkt aanstekelijk. Onder de bandleden vind je behalve zijn trouwe bassist Thibeaux nog gitarist John Garcia Jr. en trompettist Frankie ‘B’ Bailey, die al jaren met hem mee op tournee gaan. Ritmesectie en koperblazers voeren de Live ambiance nog op. Vooral ‘It’s A Shame’, één van de drie Bonus tracks, is bijzonder meeslepend. Naar het einde toe speelt hij als eerbetoon aan zijn vader diens onweerstaanbare ‘Boom Boom’ en het tien minuten lange ‘Doin’ The Boogie’ waarin elk van zijn bandleden mag soleren. Door het applaus aangespoord brengt hij nog het toemaatje ‘Talk To Much’ met backing vocalen.

Hooker jr. en zijn bandleden zijn bijzonder goed op dreef en reageren met veel animo op de respons van het publiek. Als hij na afloop bekent dat dit ‘one of the most exciting things’ uit zijn carrière was, kan je alleen maar betreuren dat je toen net niet in Turkije kampeerde of logeerde. Maar dit album afspelen maakt veel goed, want de Live mood, fusie van Motown, moderne funk en down home blues, springt spontaan over.

Marcie